7 skutecznych sposobów na usunięcie sierści z tapicerek i ubrań

Kto ma psa lub kota, ten ma problem z sierścią, nie licząc bezwłosych ras. Zazwyczaj sierść nie jest jakimś wielkim problemem, dopóki nie czekamy na gości lub sami wychodzimy z domu. Nie ukrywajmy — kłaczki na ubraniu nie dodają stylizacji uroku i bywają bardzo irytujące, szczególnie dla tych, którzy zwierząt nie mają.

Ja mam psa z nieproblematyczną, czyli łatwą do usunięcia sierścią, ale moja dobra znajoma ma dwa Husky i nawet mnie zatrważa myśl, że wejdę do jej domu w czarnych (nie brudnych;) skarpetkach, a wyjdę w białych. Ok tego nawet ja nie lubię.

Ale, że jestem #MamaDobraRada i na to znalazłam sprawdzone sposoby, którymi chętnie się podzielę:

      1. Szczotka dla zwierzaka

Myślisz, co to za rada? Najważniejsza! Jeżeli wyczesujesz regularnie psa lub kota, większość martwej sierści pozostanie na szczotce czy grzebieniu. Zobaczysz jaka jest różnica, o ile zainwestujesz w dobre akcesoria, które faktycznie będą wyczesywać, a nie jedynie głaskach sierść.

  1. Turboszczotka do odkurzacza

Dobry odkurzacz z odpowiednią końcówką skutecznie usuwa sierść nie tylko z dywanów, ale i tapicerek. Zwykła końcówka do odkurzacza może sobie nie poradzić, ale ta ze szczotką zbiera kłaczki dokładnie, nawet te, które są twarde i ostre, więc wbijają się w tapicerkę.

  1. Gumowa rękawica

Bardzo lubię ten patent. Jak nie mam gumowej rękawicy, zwykłe jednorazowe lateksowe rękawiczki zwilżone wodą też sobie poradzą ze zbieraniem sierści z tapicerki. Wystarczy “głaskać” materiał, aby ściągnąć z niego sierść. Ostatnio ćwiczyłam to z powodzeniem na płaszczu zimowym :)

  1. Rolka do ubrań

Oczywiste rozwiązanie, nie wiem, czy jakieś zwierzoluby mogą bez niej funkcjonować? Rolką z silnie “klejącą” powierzchnią można ściągnąć sierść także z obić krzeseł.

  1. Pralka z programem do zwierzęcej sierści

Pralka z funkcją pupil pomaga rozprawić się z kłaczkami, które tak lubią przywierać do ubrań. Odpowiedni program podczas prania kilkakrotnie wypłucze ubrania i intensywnie je odwiruje, co sprawia, że więcej sierści ulega uwolnieniu i odczepia się od tkaniny.

  1. Suszarka do ubrań

Tego akurat nie sprawdziłam, bo nie posiadam takiego sprzętu. Za to moja znajoma ma i twierdzi, że suszarka (ale nie pralko-suszarka) zdjęła jej problem sierści z głowy, a raczej ubrań. Dajcie znać, jeśli też to stosujecie!

  1. Płyn elektrostatyczny

Znacie? Ja jeszcze nie, ale już biegnę do sklepu, bo patrząc po opinii w internetach, działa. A więc płyn elektrostatyczny, którym można spryskać tapicerkę lub ubranie, zapobiega elektryzowaniu. Z tego powodu sierść nie przykleja się tak do materiału i zdecydowanie łatwiej jest ją zdjąć.

Jeśli macie jeszcze inne pomysły warte zastosowania, dzielcie się nimi w komentarzach :)

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
W szkole 16 marca 2018

Nie musisz być najlepsza. Wolę, żebyś była sobą

Nigdy nie mówię Duśce, że musi najlepiej napisać klasówkę, najładniej powiedzieć wiersz, czy w ogóle cokolwiek zrobić najlepiej. Nie. Nie musi. Dla mnie ważne jest, że zrobi najlepiej, jak potrafi, że się postara, że jej zależy. A wynik? A dajcie spokój, czy Wy pamiętacie swoje oceny z podstawówki? Czy one faktycznie tak bardzo zaważyły na Waszym życiu?

O moich nauczycielach z podstawówki już Wam kiedyś pisałam. Owszem, czegoś tam mnie nauczyli, może nawet dużo, ale też umówmy się – sporo z tej wiedzy, którą mi do głowy wciskali, kompletnie mi się nie przydało. Zresztą – wiedza jest teraz na wyciągnięcie ręki – wszechobecny internet nie pozostawi bez odpowiedzi nawet najgłupszego pytania. Nie wierzycie? To zapytajcie wujka G. o życie seksualne larw płowowłosych :P.

Chciałabym, żeby moje dziecko wyniosło ze szkoły coś więcej, niż tylko podręcznikową wiedzę, która w wielu punktach będzie nieaktualna już w okolicach matury. Chciałabym, żeby nie uczono jej przyswajać wiedzy, bo wykuć na pamięć to i małpa da radę, ale faktycznego tej wiedzy rozumienia i korzystania z niej. I jeszcze, żeby wiedziała, gdzie najlepiej szukać. Bo internet to też wielki śmietnik i nie wszystkim stronom warto ufać.

Chciałabym, żeby moje dziecko umiało pracować z ludźmi, dogadywać się z nimi. Wiem, że lubi pracę w grupach, wraca wtedy ze szkoły szczęśliwa. Praca w grupie uczy nie tylko zachowań społecznych, ale i odpowiedzialności zbiorowej. I chociaż ta ostatnia bywa życiową pułapką, to jednak dobrze jest umieć mieć świadomość, że odpowiada się nie tylko za siebie, ale też za innych.

Chciałabym, żeby Duśka nauczyła się oceniać ludzi nie za to, jak wyglądają, ale za to, kim są. Tak, wiem, że to nie tylko rola szkoły, moja i męża też. Niemniej jednak to właśnie w szkole często bardziej liczy się nowy ciuch niż jakakolwiek umiejętność.

I chciałabym jeszcze, żeby moje dziecko wiedziało, że nie musi być we wszystkim najlepsze. Nie wiem, kto tę głupotę w ogóle wymyślił. Bądź najlepszy i bądź najlepszy. I tak do każdego, jakby wszyscy mogli być najlepsi. Nie mogą, nie da się. Jedyne, co daje wszechobecny wyścig szczurów, to frustracje, depresje i niską samoocenę. Nie chcę tego dla mojego dziecka. Niech sobie znajdzie swój kierunek i będzie w nim dobra. Warto być dobrym w czymś konkretnym.

Oczywiście cieszę się, jak Duśka przynosi ze szkoły dobre oceny, niby czemu mam się nie cieszyć? Ale jak zdarza jej się przynieść słabszą, to się nie martwię. Nie mówię jej też, że koniecznie musi poprawić. Będzie chciała, to poprawi.

Czasem mnie zaskakuje:

– Dostałam dziś szóstkę z angielskiego, bo się zgłosiłam z tego wiersza, co jest na poniedziałek.

– Jak to się zgłosiłaś? Już dziś? Miałaś się przez weekend go nauczyć przecież?

– No tak, ale tyle razy mówiliśmy go na lekcji, że jakoś się nauczyłam.

I nawet nie z tej szóstki cieszę się tak bardzo, jak z tego, że ma odwagę próbować. Bo to oznacza, że nie boi się porażki, nie uda się, to się nie uda, trudno. Ważne, że próbowała. Podobnie podchodzę do jej udziału w konkursach typu Alfik. Chce, niech próbuje, niech się sprawdza.

Duśka stanowczo odmawia udziału w konkursach, gdzie trzeba wyjść na scenę i coś powiedzieć, albo zaśpiewać. Nie i koniec i kropka pe-el-be. Nie to nie. Nie zmuszam. Nie każę jej się przełamywać na siłę. Jak już wyżej pisałam – nie trzeba być dobrym we wszystkim. Ja też nie lubię stać na scenie :P. Może kiedyś to się zmieni, a może nie. Nie wszyscy muszą lubić publiczne wystąpienia przed tłumem ludzi.

Obserwuję rozwój mojego dziecka i widzę, ile jeszcze pracy przed nami. Jak dużo zależy ode mnie, od mojego męża, od tego, co jej przekażemy i czego ją nauczymy. Szkoła? Tak, jest potrzebna, jest ważna. Ale nie jest najważniejsza. Jest jakimś etapem w życiu i tyle. Trzeba ją wycisnąć jak cytrynkę, wyssać ile się da i iść dalej. Ale to jej powiem dopiero za jakiś czas ;)

 

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
Targi 15 marca 2018

Targi Mamaville vol. 2 Gdańsk

Gdańsk to miasto, które może poszczycić się wielowiekową historią i równie długą listą tradycji. Do tej pory jednym z ważniejszych wydarzeń był doroczny Jarmark Dominikański. Gdańskie Targi Mamaville to przy Jarmarku raczkujące dziecko, ale już dziś można przypuszczać, że wyrosną na drugą co do wielkości gdańską imprezę handlową.

Targi Mamaville mogą wydawać się niczym więcej jak małym bazarkiem dla dzieci i rodziców. Nic bardziej mylnego! To wyjątkowe wydarzenie ma ścisły związek z asortymentem, jaki możemy znaleźć na Targach. Nie ma tu tandetnej chińszczyzny, nie ma masowej produkcji, jakiej pełno w marketach, nie ma tanich podróbek. A co jest? Unikalne projekty i oryginalne rodzime wyroby. I to nie byle jakie. Targi Mamaville skupiają bowiem mamy, które pragną twórczo wykorzystać fakt, że w ich życiu pojawiło się dziecko. Znajdziemy nietuzinkowe ubranka, oryginalne akcesoria, pomysłowe rozwiązania dla dzieci i rodziców. A wszystko to wykonane z wysokiej jakości materiałów – funkcjonalne, estetyczne i oczywiście bezpieczne.

Targi Mamaville to wydarzenie, na którym nie może zabraknąć nie tylko rodzin z dziećmi, ale także par, które dopiero czekają na swojego maluszka. To idealne miejsce, by hurtem skompletować całą wyprawkę. Koniec z bieganiem od sklepu do sklepu. Nie zabraknie także okazji, by uzupełnić garderobę starszaka, kupić mu trochę potrzebnych akcesoriów i zabawek.

Ale to nie wszystko. Targi Mamaville to także bogata strefa-warsztatowo rozrywkowa. W całości za darmo! Na warsztaty trzeba się wcześniej zapisać, obowiązuje kolejność zgłoszeń. Formularz znajdziecie w linku do wydarzenia na Facebooku. Tym razem na warsztatach dowiecie się wszystkiego o chustonoszeniu i śnie dziecka, jak łączyć macierzyństwo z biznesem, oraz jak spojrzeć na macierzyństwo z przymrużeniem oka. Ten ostatni wykład poprowadzi pisarka Maria Natalia Tymańska, autorka książki „#Mama Nieperfekcyjny Poradnik”.

Już po raz drugi Wiosenne Targi Mamaville zawitają do Gdańska. Tym razem spotykamy się 17 marca w godzinach 10.00 – 17.00. Miejsce akcji: Stadion Energa Gdańsk, ul. Pokoleń Lechii Gdańsk 1. Wstęp wolny.

Więcej informacji znajdziecie na Facebooku: https://www.facebook.com/events/1992076451012827/

 

Blog W Roli Mamy tradycyjnie obejmuje patronatem medialnym kolejną edycję Targów Mamaville.

mamaville gdańsk

 

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
top-facebook top-instagram top-search top-menu go-to-top-arrow search-close