Czy wiesz, co powinno umieć roczne dziecko? Ja, szczerze mówiąc, nie mam pojęcia

Czy wiesz, co powinno umieć roczne dziecko? Ja, szczerze mówiąc, nie mam pojęcia


Mirella
5 października 2018

Nadmiar internetu powinien być zakazany. Tak sobie, z łaski na uciechę, z nudów, dla odmóżdżenia, zrobiłam test o tym, co umie moje roczne dziecko. Co prawda moje dziecko ma lat dziewięć, ale może to nawet lepiej. Wynik testu kazał mi iść do lekarza, bo z moim dzieckiem na bank jest coś nie tak. Hmmm…

Sam test wydawał mi się mocno nieprecyzyjny. Na przykład na pytanie o to, co zrobi moje dziecko, jak je posadzę na podłodze, zgodnie z tym, co pamiętam, odpowiedziałam, że nic. Dobrą chwilę nie robiła nic. Aktywizowała się potem. Autorom testu nie podobała się moja odpowiedź. Trudno. Nie było moim celem zadowalanie ich. A piszę Wam o tym, żebyście brali poprawkę na tego rodzaju testy.

Mam w domu całkiem normalną dziewięciolatkę. Ani fizycznie, ani umysłowo nie odstaje od rówieśników. W jej klasie są dzieci, które, tak jak ona, poszły do szkoły jako sześciolatki, są takie, co poszły w wieku siedmiu lat. Są też dzieci, które nie zdały i mam wrażenie, że różnica między najstarszym i najmłodszym w klasie dzieckiem wynosi ponad dwa lata. I wiecie co? Nikt nie pyta, kiedy dziecko pierwszy raz usiadło, stanęło, zaczęło chodzić, mówić, korzystać z nocnika. Nawet o tym, które dziecko już na starcie nauki znało wszystkie literki i cyferki, jakoś się milczy. Tymczasem internet robi wszystko, by młodych rodziców nastraszyć. Nie wiem, po co. Komuś się bardzo nudzi.

Jeśli więc Droga Mamo, masz w domu roczniaka, nie panikuj.

– Twoje dziecko ma prawo nie chodzić. To, że „nie podeptało roczku” nie jest powodem do niepokoju. Delikatnie możesz zacząć się martwić pół roku później, ale do tego pewnie nie dojdzie. Sporo dzieci zaczyna samodzielnie chodzić dwa – trzy miesiące po pierwszych urodzinach.

– Twoje dziecko nie musi komunikować się za pomocą słów. Nawet dwóch czy trzech. Jednak powinnaś się zaniepokoić, jeśli nie gaworzy.

– Twoje dziecko nie musi tuż po pierwszych urodzinach mieć silnie rozwiniętego poczucia własności i krzyczeć „moje, moje”, gdy ktoś dotyka jego zabawek. Na dobrą sprawę w ogóle nie musi przechodzić tego etapu. Tak, jestem pewna, Duśka ten „obowiązkowy” punkt programu ominęła. Za to dziś dobrze wie, co jest jej i czym chce się dzielić, a czym nie.

– Twoje dziecko nie musi budować wieży z klocków. Przy dobrych wiatrach zrobi to za pół roku. Za to chętnie będzie uderzało klockiem o klocek.

– Twoje dziecko nie musi korzystać z nocnika. Tak naprawdę mało roczniaków to potrafi. Dopiero dzieci półtoraroczne zaczynają rozumieć, co w trawie piszczy, a i to nie wszystkie. Jednak zanim na dobre skończy się okres pieluchowania, miną dwa, czasem nawet trzy pierwsze lata życia dziecka. I nie ma w tym nic nienormalnego.

Dziecko sąsiadki robi wszystko, co powyżej, a nie ma jeszcze roku? No super. Tylko co to zmienia? To nadal nie oznacza, że Twoje dziecko rozwija się nieprawidłowo. Ono rozwija się w swoim tempie i dopóki widzisz postępy, nie ma powodu do zmartwień. Oczywiście, jeśli Twoje roczne dziecko nie tylko nie chodzi, ale także nie siada, nie raczkuje, nie umie zrobić „papa” i klasnąć w dłonie, kompletnie nie reaguje na Twój głos, masz prawo być zaniepokojona.

​Nie ogarniasz siatek centylowych? Ja też nie. Nigdy ich nie rozumiałam. Ze słów naszego rodzinnego lekarza wynika, że Duśka mija się wagowo i wzrostowo. Jest albo za wysoka, albo za chuda :P

Jeśli koniecznie musisz, poszukaj wiedzy w internecie, ale trzymaj się z daleka od wszelkiego rodzaju forów i miejsc, gdzie mamusie prześcigają się w licytowaniu, czyje dziecko pierwsze zrobiło to i tamto, albo przestało to i tamto robić. Napisać można wszystko. Uwierzysz, jeśli Ci powiem, że Duśka miała pół roku, jak pokazywała palcem literki? Nie? No i słusznie! Jak była w tym wieku w domu nie było żadnych alfabetów edukacyjnych. Chyba w ogóle nie było zabawek edukacyjnych.

Pierwszy rok życia dziecka jest równie emocjonujący, co dołujący. Przebywające non stop z dziećmi matki powoli tracą kontakt z rzeczywistością. Ich świat kurczy się do wielkości słoiczka z kaszką. Spragnione uwagi, kontaktu z dorosłymi, wyżywają się w internecie, przechwalając, jak cudowne jest ich dziecko. Zauważyliście, że taki stan rzeczy, nie trwa dłużej niż dwa lata? Jakoś nie zauważyłam obwieszczania z dumą, czyje dziecko umie jeździć na hulajnodze, rowerze, rzucać piłką, robić babki, kopać w piaskownicy, samodzielnie huśtać się na huśtawce itp. Bo wiecie co? To po prostu nie ma znaczenia. Serio. Dlatego odpuśćcie sobie nerwowe ocenianie Waszego dziecka przez pryzmat umiejętności innych dzieci. Dorośli ludzie różnią się między sobą niemal na wszystkich płaszczyznach. Dlaczego więc od dzieci wymaga się, by były identyczne pod każdym (no może poza wyglądem) względem?

 

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

Dodaj komentarz

Zalogowany jako Mirella | Wyloguj się
Mirella
  Subscribe  
Powiadom o
Top W Roli Mamy na Facebooku