W przedszkolu 23 października 2011

Dziecko w kościele, czyli jak powinno być

Co mnie podkusiło, żeby iść do kościoła na mszę dla dzieci, pojęcia nie mam! Pewnie godzina mi wyjątkowo pasowała. Raczej omijam te msze, nie czuję się ich adresatką. Tym razem schowałam się w kaplicy z nadzieją, że będzie trochę spokojniej. No cóż, nadzieja matką głupich, jak to mówią…

Przede mną stał/siedział chłopiec – na oko ośmioletni, nie sam, z rodzicami. Jego głównym zajęciem podczas mszy było skakanie w objęciach mamy.

Obok mnie siedział starszy pan, taki z przedwojennymi zasadami – do Kościoła garnitur i biała koszula to minimum. Pan wytrzymał do połowy mszy i zwrócił chłopcu uwagę – powiedział coś takiego, że tam w sąsiedniej ławce młodsza dziewczynka grzecznie stoi, a on się brzydko zachowuje. Na co mamusia chłopca odparowała błyskawicznie: „ Ale to jest msza dla dzieci!”. Pan na to: „ Wszystko jedno, to jest Kościół!” Potem już tylko musieliśmy wysłuchać jak mamusia kilka razy powtarza synkowi, żeby się panem nie przejmował i chyba rzeczywiście się nie przejął, bo do końca mszy zachowywał się tak samo.

Wracałam sobie z Kościoła i się zastanawiałam – kto miał rację tak naprawdę, pani czy pan? Niewątpliwie msza dla dzieci różni się od mszy dla dorosłych, pytanie tylko – czym.

W czasach mojego dzieciństwa różnice były dwie: kazanie dla dzieci i piosenki dla dzieci, reszta według „dorosłych” zasad, więc żadnego biegania, skakania, rozmawiania, „bo jesteśmy w Kościele i trzeba być grzecznym dzieckiem”. Teraz najwyraźniej doszła trzecia różnica – Kościół to to samo co piaskownica…

O ile mogę zrozumieć zachowanie małych dzieci, którym trudno się skupić i które generalnie nie wiedzą o co chodzi i po co przyszły do tego dziwnego miejsca, o tyle rozbrykania dziecka w wieku szkolnym nie rozumiem. Nic na to nie poradzę.

I chyba rację miał pan gdy mówił: „wszystko jedno, to jest kościół”.
Godzina godziną, o każdej obowiązują takie same zasady. Nie odbierajmy dzieciom dzieciństwa i prawa do zabawy, ale nie zapominajmy przekazać im zasad i wartości, w które wierzymy. No chyba, że nie wierzymy, ale w takim wypadku po co chodzić do kościoła?

Temat jak na mój gust jest dużo szerszy i wielowarstwowy. Kindersztuba całkiem wyszła z mody, za to przyszła moda na wychowanie bezstresowe. Czyli nie zwracamy dziecku uwagi bo mu się zrobi przykro, raczej wyszukujemy milion usprawiedliwień dla niegrzecznych zachowań.

Mam po sąsiedzku takie bezstresowo wychowywane dziecko, do piątego roku życia mogło absolutnie wszystko i wszystko mu się należało bo było „malutkie”. Potem rodzice się zorientowali, że dziecko wchodzi, im na głowę i zaczęli wychowywać, najczęściej krzykiem. Dziecko ma 13 lat i ciągle jest w szoku, nie umie się pogodzić z faktem że już mu się nic nie należy i nic nie wolno, bo nie jest malutkie.
Przegięcie w drugą stronę jak dla mnie. Moda nie wyszła tej rodzinie na zdrowie.

Może dlatego, ja Duśce bez przerwy kładę do głowy co wolno, a czego nie, i że jak w domu coś wolno to nie znaczy że “w gościach” też. I chociaż ma dwa lata to nie usiłuje udawać, że nie rozumie, bo wie że ja się na to nie nabiorę. Nie znaczy to oczywiście że zawsze jest grzeczna, w końcu dwulatka to dwulatka :))

Kiedyś pewien nastolatek po wysłuchaniu kazania od mamy, zdegustowany powiedział: „Mamuś, ale tak jak Ty mnie uczysz, to nikt nie robi”. Riposta mamy była błyskawiczna: „Bo ja Cię nie uczę jak jest, tylko jak powinno być!

Drogie czytelniczki, pamiętacie jeszcze jak powinno być?

28
Dodaj komentarz

avatar
19 Comment threads
9 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
14 Comment authors
www.kajzarowie.netmilenabasilkatin tinDominika. Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Zochama
Gość
Zochama

Absolutnie sie z toba zgadzam. Jak to sie mowi, nim skorupka nasiaknie za mlodu. Nalezy uczyc dzieci zasad zachowywania sie w publicznych miejscach, bo gdy bedzie nastolatkiem bedac w kosciele(lub gdziekolwiek indziej) gdy ktos zwroci mu uwage za zachowanie, to plunie temu komus w twarz, bo nie zna zasad. Nie nalezy z tym czekac ale wlasnie duzo rozmawiac nawet jesli to dziecko jeszcze nie wiele rozumie nalezy wpajac zasady, to ono same w zyciu wybierze i tak jak jest jemu dobrze, wtedy i tak juz nie bedziemy mieli na to wplywu. Sama mam malutkie dziecko i juz zaczynam sie martwic… Czytaj więcej »

Kobietnik
Gość

No właśnie, aby nie obudzić się z ręką w nocniku lepiej wychowywać od najmłodszych lat. U nas nie ma mszy dla dzieci, bo mieszkamy na wsi, gdzie więcej siedzących w ławkach o starsi ludzie. Nigdy nie pozwoliłabym dziecku gonić po kościele, siedzą z nami. A jak bardzo broją wychodzimy z nimi. Aktualnie sporo chorują to temat kościoła rozwiązany…

divette
Gość
divette

Msza dla dzieci to taka gdzie moje dziecko które zaplacze nie będzie sensacją, gdzie 2 letni maluch może podejść do ołtarza i ksiądz nie będzie nic mówił, gdzie kazanie jest w przystępnej formie. Dzieci które już rozumieją powinny zachowywać się odpowiednio,a już 8 latek… Tej kobiecie powiedziałam czy na komunii też się tak będzie zachowywać, bo przecież to dziecko do pierwszej komunii się przygotowuje i czy w szkole też tak robi,a szkoła też jest dla dzieci. Nie przeszkadzają mi dzieci w wieku do lat6 które modlą się tak umieją, ale od dziecka szkolnego można wymagać.

divette
Gość
divette

Ps. Mnie szlak trafia jak widzę dzieciaki z lalkami, rowerami czy hulajnoga. Też tak macie?

Aldona Seemann-Gnida
Gość

w kościele??

divette
Gość
divette

Tak. Msza dla dzieci a tam tabun rodziców z dzieciakimi i praktycznie placem zabaw.

Magdalena446
Gość
Magdalena446

Albo z mini cukiernią – cukierki, batoniki,chrupki…. szok!!

Magdalena446
Gość
Magdalena446

Powinno się uczyć od małego kultury i zachowania w miejscach publicznych, a już w szczególności w kościele. Jednakże póki dziecko jest malutkie, wymagałabym również trochę zrozumienia. Jeśli zdarzy się mu cichutko coś za gaworzyć, niech cały Kościół nie gapi się na nas jak na ufoludków, którzy przyprowadzili takiego małego. Dzidziuś też to na swój sposób przeżywa, takie spotkanie – wielki domu, dużo ludzi, świateł itp. Nie mówię o sytuacji, kiedy dziecko się rozpłacze, czy już porządnie gaworzy, bo to rozprasza wiernych. Wówczas rodzice mogą najzwyczajniej wyjść. Od większych dzieci jak najbardziej powinno się wymagać już pewnego wzorca zachowań, ale tego… Czytaj więcej »

Aleksandra Greszczeszyn
Gość

Magdaleno446 zgadzam się z Tobą w 100%!

Magda Kupis
Gość

Jestem szczerze wstrząśnięta! Hulajnogi, cukierki, lalki?! Czemu się dziwić dzieciom, skoro rodzice wpadają na takie „mądre” pomysły. A latem przychodzą w strojach kąpielowych? Gdzie jest szacunek do instytucji? Do ludzi? Msza dla dzieci z tego co pamiętam wyglądała tak, że wszystkie dzieci były zapraszana pod Ołtarz, Ksiądz wychodził do nich i włączał do rozmowy, były pieśni, schola śpiewała, „Dzieci Boże” czytały. Kazanie było na poziomie małych dzieci- każde było w stanie je zrozumieć. Każde dziecko uczestniczyło w Mszy i celebrowało ją w sposób godny małego wierzącego człowieczka. Odezwanie się na Mszy do kolegi było prawie grzechem śmiertelnym. Rodzice zapomnieli chyba… Czytaj więcej »

Magdalena446
Gość
Magdalena446

Niektórzy idą chyba tylko po to, żeby „odklepać” niedzielny obowiązek, inni żeby się pokazać a jeszcze inni żeby pooglądać. A dzieciaki. . . żeby były cicho to siup im lalkę, siup cukierka itp. Porażka dorosłych!!!

divette
Gość
divette

U nas ksiądz ma takie kazanie że jest i dla dzieci i dorosłych. A jak młoda płacze to wychodzę.

Marysia
Gość
Marysia

Magda, chyba jesteśmy tak samo „stare” bo mam takie same wspomnienia :) a naprawdę przerażające jest to co przeczytałam, ja tam tęsknię za zasadami obowiązującymi również dzieciaki!

Magda Kupis
Gość

te wszystkie zachowania bez zasad są skutkiem złej interpretacji „bezstresowego”wychowania- bo czym innym jest wychowani w myśl tej zasady, a czym innym wychowanie bez ZASAD, konsekwencji, odpowiedzialności za dziecko. to są niewybaczalne braki wiedzy u dorosłych- zamiast nauk przedmałżeńskich powinny być obowiązkowe nauki przedrodzicielskie, najlepiej roczne z egzaminem końcowym.

Aldona Seemann-Gnida
Gość

Rower, hulajnoga! Nieźle! Szczerze mówiąc, nie spotkałam się z takimi akcesoriami w kościele. Po pierwsze- przyznaję się, że gdy idę z moją młodzieżą (26m i 5m) do kościoła, to wezmę jakąś książeczkę czy przytulankę (ale jest to coś nie wydaje jakichkolwiek dźwięków). Chcę iść z nimi do kościoła, przyzwyczajać ich. Nie pozwalam na bieganie- choć córa na 3-4 kroki odchodzi. Bywa jednak tak, że jak już nie potrafi któreś wytrzymać- wychodzimy. Ale generalnie jest w miarę spokój. Córcia na swój sposób zaczyna śpiewać jak ludzie śpiewają. Czasem ‚zrobi amen’. No ale trudno jest od niej-dwulatki wymagać by przez godzinę siedziała/stała… Czytaj więcej »

Kamil Serafin
Gość
Kamil Serafin

W naszym kościele, w Kościele Zielonoświątkowym problem ten uważam za rozwiązany. Podczas nabożeństwa, które trwa nie 45 minut a dwie godziny w pierwszej części dzieci siedzą razem z dorosłymi, a po jakiś 40 minutach dzieci małe i duże schodzą do salek na zajęcia dla dzieci. Tak zwaną szkółkę niedzielną. Podzielone na grupy wiekowe słuchają o Bogu i nie przeszkadzają w słuchaniu kazania dorosłym. Pozdrawiam.

Anonimowo
Gość
Anonimowo

Mnie też szlag za przeproszeniem trafia jak widzę w kościele dzieci z zabawkami i to tymi grającymi czy ze słodkościami . Nie potrafię pojąć co kieruje rodzicem , który siedzi spokojnie podczas gdy jego dziecko biega , skacze i krzyczy czy nawet bije się z bratem czy kolegą !!! My chodzimy do kościoła z córkami (11lat i 4 m) i przyznam , ze tylko 2 razy byłam w salce dla dzieci , bo nie mogę zdzierżyć widoku zobojętnionych rodziców . Dzieci swoją drogą zachowują się karygodnie , ale przecież nie wiedzą , ze robią coś złego . Rodzice są ich… Czytaj więcej »

Aleksandra Greszczeszyn
Gość

Rozbrykania dzieci w wieku 8 lat też nie rozumiem, ale nie pojmuję także tego, że na msze dla dzieci chodzą starsze panie i panowie, którzy potem narzekają, że przeszkadzało im dwu czy trzyletnie dziecko… KOŚCIÓŁ JEST TAKŻE DLA DZIECI! Tych małych i dużych. Pamiętacie Ewangelię, w której Jezus prosił, by przyszły do niego dzieci? Niestety w naszym Kościele dziś się o tym zapomina i czyni z mszy bardzo sztywną uroczystość tylko dla wybranych. Mnie się to nie podoba.Trochę trudno mi zrozumieć Wasze oburzenie, szczególnie, że wszystkie jesteście mamami z tego, co widzę…. Owszem, starsze dzieci powinny już umieć się zachować,… Czytaj więcej »

Anna Srokosz
Gość

Moja Asia ma 5 lat i zabieramy ją do kościoła głodną, by przez pierwszą połowę Mszy karmić ją kanapką a przez drugą połowę podawać wodę do picia – jest niepełnosprawna (nie rozumie, że nie powinna krzyczeć czy śmiać się), po chorobie, po której dorosły trafiłby do grobu i tak na prawdę mam gdzieś, co pomyślą inni (obecnie mieszkam w Anglii i nikt się nas nie czepia, ludzie cieszą sie, że mamy jeszcze siłę by zabierać ją na Mszę). 8 lat to sporo, prawda, ale może chłopiec ma autyzm? A może jakiś inny syndrom, łatwo oceniać, co? Inna sprawa, że w… Czytaj więcej »

Kasia Kowalska
Gość
Kasia Kowalska

Ja mam 8-miesięcznego syna. Pierwszy raz zabraliśmy go do kościoła, gdy miał niespełna 3 tygodnie – na jego chrzest. Od tego czasu jest w kościele w każdą niedzielę – był, gdy padał śnieg, a temperatura na dworze była -20 stopni (kościół XVIII-wieczny, zupełnie nie ogrzewany), jest gdy na dworze są upały, a w kościele nadal zimno, był w święta, gdy nabożeństwo trwało dłużej niż zwykle i wtedy, gdy oboje rodzice mieli czynną funkcję w kościele i musiał zostać przy ławce z ciocią i wujkiem. Po prostu jest zawsze i nie ma taryfy ulgowej tylko dlatego, że jest mały. Na początku… Czytaj więcej »

Justyna Sosnowska
Gość

Ja rozumiem…naprawdę jestem tolerancyjna, ale jak mamusia w dziecku umacnia poczucie,że może robić co tam sobie chce i nie powinien się przejmować Panem, bo to jest msza dla dzieci, to nic dobrego z tego być nie może. Msza dla dzieci nie zwalnia od uszanowania miejsca i dziecku powinno się to uświadamiać od początku. Zamurowała mnie wypowiedź o hulajnodze, mam też świadomość że są dzieci chore ( sama z takimi również pracuję) jednak niestety zdecydowana większość niestosownych zachowań wynika z przyzwolenia rodziców.

Agnieszka Fimiak
Gość

Uważam, że dzieci powinno zabierać się do kościoła jak najwcześniej, bo kto jeśli nie my je tam zabierze. Wiadomo, że dzieci to tylko dzieci i jedne są mniej grzeczne drugie bardziej ale żadne nie potrafi wysiedzieć bez mrugnięcia okiem bitej godziny. dlatego msze dla dzieci to bardzo dobry pomysł. Mówię o mszach typowo dla dzieci, półgodzinnych, z przygotowanym specjalnie dla nich kazaniem i możliwością ich uczestniczenia we mszy, niesieniem darów, czytaniami itp.

Joanna Pawlińska
Gość
Joanna Pawlińska

Czas dla dzieci powinien być czasem dla dzieci. Nie da się połączyć dorosłej mszy z dziećmi. Albo kazanie jest kierowane do dzieci albo do dorosłych. Poza tym, dzieci są w różnych grupach wiekowych, inaczej się mówi do 10 latka a inaczej do 2 latka. Innych zachowań też się od tych dzieci oczekuje. Opisane w artykule zachowanie to skrajność. W moim Kościele jest to rozwiązane tak, że od początku dorośli mają swoje nabożeństwo z kazaniem a dzieci w tym samym czasie mają szkółkę dostosowaną do wieku. Na tych zajęciach: słuchają o Bogu, śpiewają, tańczą, rysują, rozmawiają. Kiedy dziecko poczuje się dorosłe… Czytaj więcej »

basilka
Gość
basilka

Moje „żywe srebro” dało dziś taki popis na Mszy św., że wychodząc z Kościoła widziałam współczujący wzrok osób siedzących w ławkach za nami. Co parę minut mówił, że nie wytrzyma, że nudzi mu się, a kiedy to się skończy. Kręcił się w ławce, klękał, kiedy my staliśmy. Ma 6,5 roku. Przed każdym wyjściem na Mszę mówimy mu, jak powinien się zachowywać. Próbowaliśmy kar za takie zachowanie, ale nie skutkują. Nagrody są skuteczniejsze, ale nie zamierzam przekupywać mojego dziecka, bo mały spryciarz nauczy sie, że warto coś robić, jak ktoś coś za to daje. Chodzimy na Mszę rzadko, bo to dla… Czytaj więcej »

Dominika.
Gość
Dominika.

dla mnie nie ma czegoś takiego, jak „Msza dla dzieci” przynajmniej w moim Kościele jest ona na dość…hmm, nisim poziomie. już same piosenki które śpiewa scholka są dość dziwne („kto jest królem dżungli ?kto jet królem wód wód ? kto jest królem wszechświaaaaataaaa? Jot-e-zet-u-es – JEZUS” ). nie moja bajka, nie moja szkoła… kiedy ja bylam mała, chodziłąm na Mszę razem z rodzicami. po prostu w mojej rodzinnej parafii nie było takiego tworu jak Msza dla dzieci. od początku rodzice uczyli mnie zasad, siedzenia w ławce itp. nie powiem, czasami marudziłam, czasami ciężko było wytrzymać. ale dzięki temu się nauczyłam.… Czytaj więcej »

tin tin
Gość
tin tin

Mi za to siosta zakonna ktora u nas jest na mszy wlasnie dla dzieci powiedziala kiedys” To msza dla dzieci tu dzieci spiewaja tancza a to ze biegaja gadaja to nie powinno nikomu przeszkadzac a jesli przeszkadza to jest wiele innych mszy w niedziele na ktore moze sobie pojsc osoba ktorej to przeszkadza” Ja pisze o mojej 4 letniej corce, Ksiaz zacheca dzieci by stalo pod oltarzem a tam tancuja spiewaja i nie maja czasu na inne zbedne rzeczy. Moja gwiazda nudzi sie na komuni bo wtdy nic sie nie dzieje ciekawego. A moze niektorym przeszkadza biegajacy po Kosciele maluch… Czytaj więcej »

milena
Gość
milena

ja mam trochę inne zdanie, jeśli to jest msza dla dzieci to niech ksiądz poprowadzi ją w taki sposób aby zainteresowała każde dziecko. To tak jak z lekcją jeśli jest nudna to dzieci nudzą się zajmują czymś innym jeśli jest ciekawa koparki opuszczone są dół i jak się kończy dzieci nie chcą iść na przerwę :-) byłam kilka razy na świetnych mszach, aktywność dzieci była ogromna. musimy też pamiętać o różnych dysfunkcjach, które często mylone są ze złym zachowaniem. Sa też dorośli z różnymi dysfunkcjami, którzy nie z własnej woli zachowują sie nie adekwatnie do miejsca i sytuacji. I co,… Czytaj więcej »

www.kajzarowie.net
Gość
www.kajzarowie.net

Genialny wpis! Gratuluję! Zgadzam się w pełni :)

Troszkę nie rozumiem tego całego „bezstresowego” wychowania, bo wydawało mi się, że to tylko takie opowieści są. Naprawdę tak można dziecko wychować? Naprawdę, naprawdę?

My z dziećmi chodzimy do kościoła, chociaż one niewiele z tego rozumieją póki co (starsze ma 16 miesięcy), ale my rozumiemy i chcemy stawać w Bożej obecności jako rodzina. Czasem chodzimy osobno, jak jest możliwość zostawić dziecko / dzieci z Dziadkami, to z niej korzystamy (jak u nich jesteśmy, nie wozimy dzieci specjalnie w tym celu do nich).

Pozdrawiam!

top-facebook top-instagram top-search top-menu go-to-top-arrow search-close