Ciąża 15 sierpnia 2011

Godzina Zero

Do „Godziny Zero” byłam przygotowana już dawno. Spakowana torba czekała na znak od stycznia. Może dlatego, że Bobo trochę się spieszył na świat i medyceusze grozili: „W każdej chwili może się zacząć akcja porodowa!”. A może dlatego, że  jestem małą pedantką i lubię mieć wszystko poukładane, przygotowane?

Godzina Zero” nadeszła w marcu! W poniedziałek.
Dokładnie o godz. 00.00 obudził mnie pierwszy skurcz, ale pomyślałam sobie:
-Nie pierwszy skurcz. Nie pierwszy raz mnie budzi. Więc tym razem nie będę się ekscytować!

Zasnęłam. Pobudziłam się o 2.00, tym razem już na dobre, bo jakiś dobry duszek powiedział mi, że nadszedł mój dzień!

 

Coś mnie skręca, to nerwy? Niee, przecież jestem spokojna. Chyba tak ma być.
Wizyta w toalecie, odchodzi czop. O rany to naprawdę się dzieje!! Brzuch mi ciągle twardnieje, może sprawdźmy jak to wygląda czasowo..?
Cyk cyk cyk…..auu. Cyk cyk cyk …auuu. Cyk cyk….krucafiks! Toż to się dzieje co 3min! Nie za szybko?! Przecież położna mówiła, że „Jak skurcze będą się powtarzać co 10 min, przez 2h to trzeba jechać do szpitala!”

Aha! Przez 2h! No dobra, to spokojnie. No przecież jestem spokojna! Prysznic! Idę pod prysznic. Ciepła woda. Mmmm jak przyjemnie. Torba. Gdzie ona jest?? Stoi tam gdzie zawsze, od dwóch miesięcy! Aaaa faktycznie. Pakowałam ją dokładnie, z listą w ręku więc wszystko jest. Ale lepiej sprawdzę.

Mijają rzeczone 2h, skurcze nadal pojawiają się co 3min. Co robić? Czuję ból, ale nie jest jeszcze taki mocny żebym dała się żywcem pokroić (tak sobie tłumaczę). Hmmm co robić.. Mój piękny rycerz z białego konia, śpi na białym łóżku, w białej pościeli. Budzić go czy nie? On pewno będzie panikować (jak każdy facet), zaczekam jeszcze.

Nudzi mi się już to dreptanie po mieszkaniu. Budzę Go! ….. ooooo Rycerz twierdzi, że żartuję!! On na 6.00 do pracy idzie i chciałby się wyspać!! No wiecie co?! Przecież ja też chciałabym się wyspać!
-Wstawaj mężczyzno! Wołaj swego pięknego rumaka i wieź mnie do szpitala! Ja rodzę!

No to wstał. Ale spokojnie. Jakby mi nie wierzył. Trochę mu się nie dziwię bo z mej buzi nie znikał uśmiech. Poważnie! Nagle zachciało mi się śmiać :D

-„Chcesz już jechać?” spytał Rycerz.
-„Nooo tak! Chociaż nie wiem. Może jeszcze zaczekamy. Bo mnie boli, ale nie tak strasznie. To znaczy to już boli co raz mocniej, ale jeszcze wytrzymuję. Zaczekajmy chwilę. Albo nie!! Może jednak… bo położna mówiła że przez 2h, a to już dobre 3h! Jedźmy! Chociaż, nie wiem….” .

Dobra to zmierzymy RAZEM te skurcze i pomyślimy.
Cyk cyk…auu. Cyk cyk….auuuu..  2min!! Jezzzuu jedźmy już!

Szpital. Izba przyjęć. Wszyscy śpią. Na zegarku 5.30, no to śpią!!! Jakaś pani w białym kitlu zadaje mi mnóstwo pytań, coś pisze, coś drukuje… – Kobieto ja rodzę! Szybciej! (myślę sobie).

VI piętro. Trakt porodowy. Gabinet. Badanie. Rozwarcie na 0.5 cm. Rycerza wyganiają do domu. Zostaję sama …..

Godzina 6.00
Skaczę na piłce, bo to przynosi ulgę i trochę pomaga mi zabić czas. Zegarek w dłoni, ciągle robi głośne „cyk cyk..”

Godzina 8.00
Wchodzi mój ginek. Badanie, 2 cm!! -„Będziemy rodzić pani Asiu”. Coo?? Wow! Hurraa! Ale się cieszę!!

Godzina 10.00
Badanie, 4 cm!!! Ładnie to idzie! Położna mówi, że szybko urodzę! Strasznie się cieszę!
Chociaż muszę przyznać, że skurcze co raz bardziej bolą. Skakanie na piłce zaczyna mnie irytować. Położę się, może zasnę. …nie zasnę ! Nie da się! Booliii!!!

Godzina 12.00
Przyjechał Rycerz. Nie potrafił sam wysiedzieć w domu. Chciał być ze mną. Mój Kochany!!!!!

Godzina 13.00
Badanie, 6 cm! Położna mnie chwali, ale zaczynam mieć to głęboko… bo skurcze są już naprawdę silne! I chcę JUŻ urodzić!!
Na dodatek jetem głodna!! Mój ostatni posiłek  to niedzielny obiad! Dajcie mi coś zjeść bo padnę! No to padaj kobieto. Jeść nie możesz bo w razie jakby trzeba było ciąć to żołądek ma być pusty. Wrrrr jestem zła! A pić mogę?? Tak, pić pani może. No to wody!!!!! Daj mi wodę, Rycerzu!

Ojej co to??! Mdli mnie! Szybko do łazienki!! Wymiotuję…. o rany jeszcze tego mi brakowało!! Źle się czuję, jestem słaba.  Ale położna za to tryska energią i dobrym humorem.
–„Wymioty?? No to super! Znaczy że rozwarcie postępuje!” – twierdzi rozentuzjazmowana położna.
– „Urodzi pani na mojej zmianie!!” – dodaje.

Noo fajnie, też się bardzo cieszę, ale kiedy to dokładnie będzie bo jestem już zmęczona?!

Nadal wymiotuję. Rycerzu, wody!!

Godzina 15.00
Badanie, 8 cm! Cudownie! Już prawie jesteśmy na mecie! Taaa, ale na której? Tej co to się pada i już nie wstaje czy może tej co w nagrodę dziecko w objęcia dają?? Bo ja to bym bardziej skłaniała się ku tej pierwszej, chociaż wolałabym tę drugą. Wymiotuję. Rycerz skacze koło mnie na przemian z miską, wodą i pomadką do ust.

Nie mam już siły. Nie umiem stać. Kładą mnie na łóżko. Sugerują żebym już tutaj leżała. Protestować nie będę bo nie mam siły, mówię tylko szeptem i to jeszcze ograniczam się do słów: miska! Woda! Pomadka!

Naprawdę nie wiem jak te wszystkie kobiety z amerykańskich filmów potrafią w takim momencie krzyczeć na swoich mężów?! Mało tego! One potrafią jeszcze przeprowadzać inteligentne konwersacje, rozwiązujące za razem wszelkie problemy i wyglądają przy tym jakby popijały właśnie poranną kawkę w swoim ogrodzie! Czego ja nie mogę powiedzieć o sobie… od tego ciągłego zwracania jestem blada jak ściana, oczy podkrążone jak po dobrej libacji, włosy pokłócone z grzebieniem, usta suche i spierzchnięte przypominają papier ścierny i ta okropna koszula…. A nie przepraszam! Paznokcie mam ładne! Wczoraj malowane to jeszcze się błyszczą!

…..wymiotuję. Piję. Stękam, że boli.. Wymiotuję. Piję. Stękam.. i tak w kółko!

Godzina 18.00
Moja położna oznajmia, że kończy się jej zmiana i idzie do domu. Przychodzi trzecia, tak to już trzecia położna bo pierwsza przyjęła mnie rano, popołudniu była ze mną druga, a teraz, wieczorem trzecia. Ciekawe czy poznam cały personel? Jak tak dalej będę się guzdrać, to pewnie tak.

Godzina 20.00
Ledwo zipię, w zasadzie to mam wrażenie, że już nie żyję. Albo nie! Żyć jeszcze żyję, ale już konam. Byłam niegrzeczną dziewczynką, więc odchodzę w bólu i cierpieniu.

Ooooo nagle jakieś poruszenie! Zebrało się trochę ludzi, nawet nie wiem ile bo już nic nie widzę. No poza zegarkiem, który wisi obok na ścianie i głośno cyka uświadamiając mi że to trwa już całą wieczność! Medyceusze postanawiają mi pomóc i podłączają kroplówkę. Nareszcie – myślę sobie.

Kroplówka zaczyna działać i akcja znowu rusza. Ani się obejrzałam, a położna każe mi przeć.

Przeć??! Ludzie przecież ja nie mam na to siły! Jedną nogą jestem na tamtym świecie, a Wy mi każecie przeć??!! …no to prę. Z całych sił. –„Widać włoski!” Włoski? Jakie włoski? Czyje? Aaaa mojego dziecka?! No to szybciej! I mocniej! Już jesteśmy tak blisko finału! Jeszcze trochę! Aaaaaaaa!
-„Jest główka!”  O Matko Boska! Widzę jakąś głowę! Wystaje ze mnie! Jezzzzuuu co się dzieje! Obcy mnie zaatakował!

Godzina 21.14
Słyszę krzyk. Dobitny. I jest! Jest moje dziecko! MOJE! MÓJ SYN! Dajcie mi go!- krzyczę.

..i ktoś mi zrobił zastrzyk. Nie wiem kto. Nie wiem kiedy. Ale czuję że dostałam zastrzyk energii! Jestem taka szczęśliwa! Jestem mamą!!!! Przed chwilą konałam z bólu a teraz czuję że mogłabym góry przenosić!! Jestem wielka! Wydałam na świat nowego człowieka. Niesamowite uczucie! Odzyskałam głos. Znowu mogę mówić . Mogę krzyczeć. Nadrabiam wielogodzinną ciszę i nawijam jak katarynka, ze wszystkimi. I już mi się spać nie chce. I jeść mi się nie chce. Chyba urządzę imprezę na oddziale! Będą tańce i śpiewy! Bo o to zostałam mamą! Bo na świat przyszedł ktoś wielki, tak upragniony i wymarzony! NASZ SYN!!!

Subscribe
Powiadom o
guest
19 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
swetee
swetee
9 lat temu

zostało nam 12 dni do ustalonego terminu… z jednej strony strasznie się boję, z drugiej z upragnieniem czekam na ten moment, kiedy w ramionach będzie ten, bez którego już nic liczyć się nie będzie… trzymajcie kciuki.

Barbara Heppa-Chudy
9 lat temu
Reply to  swetee

Trzymam mocno! A blog „W roli mamy” czeka na info o narodzinach Twojego maluszka :)

Fizinka
Fizinka
9 lat temu
Reply to  swetee

Będziemy trzymać kciuki!!Niech wszystko pójdzie szybko,łatwo i gładko! ;)
No i oczywiście czekamy na info jak poszło?! :) I jak się miewa dzidziuś!! :)
Pozdrawiam!!

Milka
Milka
9 lat temu

bardzo chaotyczny wpis i ciężko się go czyta ale następnym razem będzie lepiej pozdrawiam :D

Basia
Basia
9 lat temu

Chaotyczny? Tak jak poród – niby wszystko wiadomo, jaka ma być kolejność, a i tak w głowie wszystko nieuporządkowane i niewyraźne… Wg mnie ta historia trafnie opisuje, jak może czuć się kobieta, w całej tej sytuacji, gdy się zaczyna coś dziać. Zakończenie z zastrzykiem – zaskakujące. Zastanawiałam, jaki zastrzyk po wszystkim. A to energia i szczęście – to prawda! Też tak miałam :)

Sylwia
Sylwia
9 lat temu

Takiego zastrzyku energii żaden medykamend nie potrafi wywołać. A to tylko albo aż minka malucha, jego złapanie za rękę czy płacz i mama już zwarta i gotowa do działania.

Paulina
Paulina
9 lat temu

moim zdaniem tekst świetny idealnie pokazuje emocje. sama się zastanawialam skąd kobiety na filmach biorą siły na krzyczenie na facetów :) ja potrafiłam powiedzieć tylko wody!

Magdalena446
Magdalena446
9 lat temu

Ja tu chaosu nie widzę. Fajnie napisana relacja z porodu, dokładnie tak jak go autorka przeżywała, co czuła. Takie wydarzenie ma to do siebie, że nie ma jasnego scenariusza więc nie doszukamy się tu ustalonej kolejności czy chwil, które można ot tak przewidzieć.

pulpecja
pulpecja
9 lat temu

Świetna relacja !!! czytając chciałam, aby poród trwał jeszcze i jeszcze, aby móc przeczytać więcej :):)

alka
alka
9 lat temu

Ja tu też chaosu nie widzę. Bardzo dobrze się go czyta. Momentami się uśmiałam…momentami się wzruszyłam…i w myślach wracałam do swoich porodowych przeżyć. Odporna na ból nie jestem i na samo pobranie krwi musiałam iść z obstawą bo nie raz i nie dwa mdlało mi się. Zastanawiałam się i panikowałam jak ja poród przeżyję. Do 9 miesiąca nie chciałam nawet słyszeć słowa ‚poród’. No ale potem z dnia na dzień się wyciszyłam i uspokoiłam i jakoś poszło. Choć za pierwszym razem męczyłam się 25h, to jednak nie zniechęciło mnie to by mieć drugiego dzidziusia (no ale na tym imprezę kończymy).… Czytaj więcej »

Sisunia
Sisunia
9 lat temu

Oczywiście zgadzam się z poprzedniczkami :) tekst super :) napisany z nutką humoru..ale i łezka się w oku zakręciła… poród każdej z nas to temat na oddzielną,niesamowitą historię :)

Natka
Natka
9 lat temu

Fantastyczny artykuł Asiu :** Gratuluję

Paulina Korpus
8 lat temu

Bardzo fajnie opisany poród :)

Iza Kasparek
8 lat temu

w moim przypadku czas porodu to ponad 40h ale tylko 20 min. ostatniej fazy. tez byłam z siebie dumna że udało sie naturalnie ;) Tomcio urodził sie tydzień po terminie, z mężem ustalilismy że rodzimy razem. przez 2 tygodnie dzien w dzień słyszałam; „Pojedziemy dziś?? ;) aż w końcu zdecydowałam zawieź mnie już do tego szpitala i tam poczekam na godzine zero;D

milena
milena
7 lat temu

super się czytało łzy wzruszenia i łzy śmiechu na przemian leciały mi po policzku

Zabawa 12 sierpnia 2011

Prawdziwa mama to taka, która ma brudną podłogę, pełny zlew i szczęśliwe dziecko :)

Począwszy od momentu ujrzenia dwóch kresek na teście ciążowym, wytworzyłam w swojej głowie wyidealizowany obraz nowego, lepszego życia, z kruszynką w ramionach. Gdy Bartek przyszedł na świat, obraz urzeczywistnił się, choć z pewnymi niedociągnięciami. Owszem, było wszystko nowe, lepsze ale jakże inne od moich wyobrażeń. 

Na moją kruszynkę, a raczej okrucha – bo 4 kg ciężki i 58 cm długi – wszystkie maluteńkie ubranka były za maluteńkie. Ale to nieważne… Istotne było to, że to różowe, wrzeszczące, ukradło moje serce. Taki mały, a taki dyktator. Zupełnie bezwzględny dla matczynej potrzeby snu, skreślający z mojego słownika hasła odpoczynku i wolnego czasu, nie znający przymusu korzystania przez rodzicielkę z toalety. Trzeba tu jasno powiedzieć, że odbyła się w moim życiu prawdziwa rewolucja, bezzębny zamach stanu, a nie tam żadne pokojowe działania.

Mimo tego, wraz z wszechogarniającą miłością do bezzębnego, narastał w mojej głowie obraz matki idealnej z idealnym dzieckiem, mężem i psem, również idealnym. O idealnym mieszkaniu nie wspomnę, bo to przecież oczywiste. A więc: karmienie, przewijanie, kąpanie, odbijanie, a w między czasie: pranie, sprzątanie gotowanie, mąż i pies. Oraz hasło :” CO? JA NIE DAM RADY?!?” Urabiałam się jak dzika oślica, a mimo tego niewykonane obowiązki powiększały się tak szybko, jak moje cienie pod oczami, przy czym na te drugie znalazłam krem, a cała reszta powodowała u mnie złość i frustracje. Że niby ja sama, że dziękuję za pomoc, że ja spać nie potrzebuję, bo wolę prasować…

Dzięki Bogu  zmądrzałam, wyluzowałam, chęć bycia matką, żoną, gosposią idealną, malała wprost proporcjonalnie do wzrastania mojego synka. Bo tak na dobrą sprawę, po co komu wymuskane mieszkanie, że aż oczy bolą? Dziecku? Nie sądzę. Mężowi? On nie z tych porządnickich. Teściowej? Też raczej nie, bo Ona i tak uważa, że świetnie sobie radzę. Rodzice mieszkają daleko, więc nie mają jak mnie sprawdzać. A więc postanowiłam – ubrania nie zawsze wyprasowane, chyba, że nauczę żelazko samoobsługi, albo męża obsługi żelazka, – zabawki nie zawsze na swoim miejscu, chyba że same nóg dostaną i grzecznie zawędrują na swoje miejsce – podłoga na wysoki połysk – bez przesady, w nosie mam codzienne wyzwanie rzucane przez psa. I dobrze mi z tym! O ile przyjemniej jest doglądać znad filiżanki kawy, moje „wymięte” czasem dziecko, które z gracją  kolankami doprowadza podłogę do największego błysku. A wolny czas oddaję synkowi, jego uśmiech przysłania zupełnie wszelkie niedociągnięcia naszego nieidealnego, lecz szczęśliwego bycia.

Subscribe
Powiadom o
guest
72 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
Ciotka-Klotka
Ciotka-Klotka
9 lat temu

No Mania! Całkiem nieżle! Jestem pod wrażeniem! Widzę to Twoje nieidealne życie oczami wyobraźni, a co jakiś czas nawet „na lajfie”. Podobnie jak twoja Teściowa uważam, że świetnie dajesz sobie radę! Mogłabyś tylko częściej pamiętać, że gość nie wielbłąd i pić musi…:) Warto więc, zapytać mnie czasem, czy nie mam ochoty na kawę:) Gratulacje i proszę o wiecej!

Mańka :)
Mańka :)
9 lat temu

Ciotka-Klotka :) Dziękuję :* zasłużyłaś na kawę miłym komentarzem, więc zapraszam , filiżanka już czeka :)

(nie)Magda(lena)
(nie)Magda(lena)
9 lat temu

ja mam takie samo podejście- świat się nie zawali, jak w zlewie pomieszka dłużej niż 15 min kilka szklanek czy talerzy, prasowanie tylko wtedy, gdy koszulka jest tak pognieciona, że skróciła się do pępka :D. Moim założeniem było nie być matka perfekcyjną, bo po co? co mi da podłoga w której można się przejrzeć? Dom jest dla mnie, a nie ja dla domu. Na wszystko przyjdzie czas, co wcale nie znaczy, że żyję w przysłowiowym chlewie. To jest moja recepta na szczęśliwe macierzyństwo- nie napinać się niepotrzebnie. po co spędzać sen z powiek z powodu prania, które kipi z kosza?… Czytaj więcej »

Anonimowo
Anonimowo
9 lat temu

oj tez tak mialam jak. Na poczatku wszystko dla mnie musialo byc zrobione, na swoim miejscu, posprzatane itp …. ale teraz odkad poszlam do pracy wole ten czas spedzic z dzieckiem, widze jak juz siada, jak mowi pierwsze slowa. Salon pelen zabawek ale co z tego jak wiem ze jak to posprzatam to za 5min ten sam bajzel bedzie.
Jedynie u mnie musi byc po odkurzane bo jednak jest pies, brud sie nosi a maly na podlodze czasami sie bawi… fakt ze ma koc i dywan ale to dla mnie musi byc czyste.

(nie)Magda(lena)
(nie)Magda(lena)
9 lat temu

przy zwierzaku pewnie inaczej to wygląda. ja też zamiatam czy odkurzam (nie mam dywanów) często, ale nie pastuję podłogi :D

(nie)Magda(lena)
(nie)Magda(lena)
9 lat temu

poza tym,tytuł to jest moje motto życiowe :D

Akinom83
Akinom83
9 lat temu

No Matko-Polko;) powiem szczerze, że dawno nie czytałam czegoś tak dobrego i zabawnego;) Super text!:) Czekam na kolejne. Pozdrawiam

Mańka :)
Mańka :)
9 lat temu
Reply to  Akinom83

Nawet nie wiesz, jak mi miło :)

Akinom83
Akinom83
9 lat temu
Reply to  Mańka :)

Dobra, a teraz Okolanka powiedz mi skąd ta „Mańka”?:)

mama x 4
mama x 4
9 lat temu

he he skąd ja to znam dom to nie laboratorium ,żeby lśniło i wszystko było zdezynfekowane :D
dom jest po to ,żeby mieszkać hi hi

mama x 4
mama x 4
9 lat temu

Maniusia masz talencik czekam na więcej:D

alka
alka
9 lat temu

Oj uśmiałam się :) Rewelacyjny tekst. Kiedyś też miałam marzenia o byciu idealną…ale to było kiedyś… Miło jest wiedzieć, że nie jestem sama na tym świecie, że są ludziki, które też mają artystyczny nieład wokół siebie i nie przejmują się tym…bo wolą czas spędzić z dzieckiem niż latać ze szmatą. U nas podwójnie wszystko jest wywalone do góry nogami- córcia za tydzień ma 2 latka, a synek 3 miesiące :) Tak sobie siedzę i patrzę na swój pokój dzienny/jadalnię/kuchnię (wszystko jest jednym pomieszczeniem) i widzę- zlew zawalony; na blacie wiecznie pełno; obok mnie na kanapie zabawki, ciuszki, które po dzisiejszym… Czytaj więcej »

Takaja
Takaja
9 lat temu

alka a ja znam trochę inne powiedzenie : dzieci dzielą się na brudne i nieszczęśliwe :D

Iwonaba85
Iwonaba85
9 lat temu

super, podobnie miałam na początku chciałam zadowolić wszystkich i być idealna, bo inne chudną od razu po ciąży bo maja błysk w domu bo to bo tamto stwierdziłam że nie ma co i odpuściłam, przez co stałam się spokojniejsza, jak i mój synek.
Jeśli komuś przeszkadza u mnie bałagan sterta naczyń itd to bardzo proszę może mi posprzątać, nie będę protestować :):):):):)
a dokładnie jest tak jak mówicie dziecko musi się ubrudzić aby poznać wszystko co go interesuje wtedy jest szczęśliwe a nie wypucowana lalka ubrana na pokaz
Pozdrawiam

alka
alka
9 lat temu

„Jeśli komuś przeszkadza u mnie bałagan sterta naczyń itd to bardzo proszę może mi posprzątać, nie będę protestować”
świetne!

Sisunia
Sisunia
9 lat temu

Świetny tekst :) napisany z humorem ale prawdziwy :) ja też wyzbyłam się już ambicji zostania mamą idealną:) Najgorsze jest to,że niektóre mamy przez dążenie do perfekcji gubią gdzieś radość z macierzyństwa… pozdrawiam !

Mańka :)
Mańka :)
9 lat temu

Bardzo, ale to bardzo dziękuję Wam za pozytywny odbiór mojego pisania :) przy takim dopingu, chętnie złapię się za pióro i odpowiednio zadziałam, z przyjemnością podzielę się różnymi wypadkami z mego niespecjalnie uporządkowanego i przewidywalnego jestestwa :)

Sylwia
Sylwia
9 lat temu

Na początku, gdzy synek zasypiał ja zajmowałam się pucowaniem mieszkania, obiadem, praniem itp. bo jakby ktoś przyszedł musi być czysto. Bo kto jak kto ale ja dam radę wszystko zrobić pomiędzy karmieniami a toaleta małego. Zawsze posprzątane w domku miałam to czemu po narodzinach dziecka miałoby być ineczej. Nie umiałam odpoczać, zasnąc gdy mały spał. Później odpuściam. Nie pozmywane naczynia w zlewie i dobrze… pozmywam wieczorem na raz wszystko. Zabawki na macie, czy puzlach a niech leża po co je chowac jak zaraz synek wstanie i bedzie się nimi bawił. Obiad robię z synkiem w bujaczku. Jak synek zasypia to… Czytaj więcej »

Sisunia
Sisunia
9 lat temu

Mańka z niecierpliwością czekamy na więcej :)

Mańka :)
Mańka :)
9 lat temu

Nie ma sprawy :) ale tak szczerze mówiąc, czasem mam przypały na podjęcie wyzwania „Pani Idealnej” ale na szczęście autentyczny brak czasu przy stawiającym pierwsze kroki Bartkiem, nie pozwala mi na podobne głupoty ;) I powoli oduczam się już przepraszania gości za rozrzucone zabawki, czy garnki w zlewie, bo to po dziś dzień mi zostało, a pewnie jakbym się nie odezwała, nikt by tego nie zauważył :)

Mirka C
Mirka C
9 lat temu

cudownie ,ze są mamy na świecie,które myślą tak samo jak ja :) Otrząsnęłam się kiedyś z tego idealizmu po słowach mojego taty „chcesz ,żeby twoje dziecko wspominało swoje dzieciństwo jako wysprzątany dom i zdenerwowana mamę biegająca ze ścierką ,czy jako cudowny czas spędzony ze swoja szczęśliwą mamą ?” I zostawiłam codzienne zmywanie podłóg i olewam głupie docinki innych ,bo to najczęściej ci którzy nie potrafią cieszyć się własnym szczęściem.

Marcin
Marcin
9 lat temu

Jako Twój mąż muszę powedzieć, że tekst jest świetny, ale nie podoba mi się tylko jedno zdanie – zgadnij które? ;)

Mańka
Mańka
9 lat temu
Reply to  Marcin

Jako Mój Mąż za każdą krytykę mojego pisania, dostaniesz jeden obiad mniej w tygodniu ;p ;)

Smykowa
Smykowa
9 lat temu

A ja dopiero zaczynam „walczyć” z manią czystości… mimo, że sprawia mi przyjemność gdy wokół panuje ład i porządek to mój synuś potrzebuje coraz więcej mojej uwagi…a nie nauczę go życia myjąc naczynia czy prasując koszule tatusia…pewne rzeczy mogą poczekać :)

Mamuśka
Mamuśka
9 lat temu

Święte słowa! Niestety gdy Mały tropiciel zaczyna buszować po podłodze, trzeba nieco zmodyfikować ten przepis:)

Mańka
Mańka
9 lat temu
Reply to  Mamuśka

Lub częściej myć rączki dziecku ;)

Anna Cekiera
8 lat temu

fajny wpis, lekki i przyjemny z dużą dozą poczucia humoru :)
i jakże prawdziwy :)))

wrolimamy
wrolimamy
9 lat temu

test komentarza

Edyta Skrzydło
Edyta Skrzydło
6 lat temu

Ja wolę miecz szczęśliwe dziecko,niż perfekcyjną czystość,choć wolę gdy w domy panuje ład,cóż jakoś to przeżyję.
Zawsze mozna nadrobić zaległości jak dziecko pójdzie spać :-)

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
6 lat temu

Przy dwójce nie mam specjalnie sił żeby cokolwiek nadrabiać. Choć sama nie wiem, czy bardziej nie mam sił, czy ochoty ;)

Edyta Skrzydło
5 lat temu

Taką prawdziwą , dzisiaj w kuchni miałam nawet cały garnek zupy jarzynowej wziął się wylał. Ech..

W roli mamy - wrolimamy.pl

zły garnek, niedobry ;)

Edyta Skrzydło
5 lat temu

O tak ! …

Justyna Latosińska
4 lat temu

Nie mam parcia na to żeby w domu było pięknie podłogi blyszaly wypolerowane wszystkie meble bez kurzy itd.
Odkąd mam dziecko sprzątam co jakiś czas co parę dni poprostu kiedyś potrafiłam to robić codziennie :P

W roli mamy - wrolimamy.pl

Ja miałam kiedyś, minęło, szczególnie jak urodził się drugi syn ;)

Paulina Wilczynska
4 lat temu

Ja ostatni raz na naszym weselu się bawiłam :D Nie jestem perfekcyjna. Kiedys tak. Teraz mam na to…

W roli mamy - wrolimamy.pl

Czas nadrobić ;) Człowiek dojrzewa, ja przestałam być perfekcyjna, gdy zaczęło mi czasu na dzieci brakować. Nie warto aż tak się spinać :)

Monika Górny
4 lat temu

My tez balowalismy, pierwszy raz od prawie 2.lat… Bylo cudownie, juz zapomnialam jakie to wazne przetanczyc z mezem noc, posmiac sie, zaszalec… Pomijam fakt, ze o polnocy w progu przywitalo nas zadowolone i pelne energii dziecko :)) Cudowna mamy wiosne tej zimy :D

W roli mamy - wrolimamy.pl
Reply to  Monika Górny

fajnie, że zabawa się udała :)

Edyta Skrzydło
4 lat temu

Nie mam parcia na błysk , dzisiaj nic nie robię :-D

W roli mamy - wrolimamy.pl

Ale świetne!!!

Ania Kaliszewska
4 lat temu

Oryginał chyba był dłuższy?

Edyta Skrzydło
4 lat temu

Ania Kaliszewska nie wiem miałam dostęp do takiej treści …

W roli mamy - wrolimamy.pl

pierwszy raz widzę, ale bardzo mnie się podoba, bardzo :)

Joanna Szczyglowska
4 lat temu

hahah swietne..a myslalam, ze jestem sama, i ze zawodze jako matka i kobieta, bo mi dnia brakowalo, zeby wszystko ogarnac….od czterech miesiecy z perfekcjonistki zmienilam sie w MATKE- i powoli sie przyzwyczajam, ze nie ogarniam, ze kawe przygrzewam po trzy razy w mikrofalii, bo zapomne, ze ja sobie zrobilam, ze pranie juz dwa dni temu sie prac skonczylo i ze prasowanie lacznie z zelazkiem wcisniete od tygodnia w szafie…ale nie ma co usmiech bezzebnej pyzatej buzi ci wszystko wynagradza i rzezcywiscie czlowiek przestaje sie tym wszystkim przejmowac..bo jest glownie MAMA.

W roli mamy - wrolimamy.pl

No to już wiem, po co przyda się mikrofala- żeby kawę przygrzać :) ja z musu piję zimną, bo rzadko się zdarza, żeby był czas na raz ją wypić :)

Joanna Szczyglowska
4 lat temu

HAHAHAH od czterech miechow jeszcze mi sie nie udalo wlasnie na raz wypic …w prawdzie z mikrofalii to juz nie jest to samo ale czlowiek do wszystkiego sie przyzwyczaic potrafi :D

W roli mamy - wrolimamy.pl

od czterech miechów, jest więc dla Ciebie nadzieja ;) ja cierpię od czterech lat :P czekam aż dzieci z domu wyjdą ;)

Kamila Sophie Parypa

Ja dzis rano trzy razy włączałam czajnik
Zeby zrobic bawarke ;) miłego tygodnia!

W roli mamy - wrolimamy.pl

Kamila Miłego! :)

Angelina Sychta
4 lat temu

Wprawdzie kawy nie piję, ale podgrzewanie herbaty w mikrofali mam już opanowane do perfekcji ;)

Go Sia
4 lat temu

Do tej pory sprzatalam codziennie , zaraz po powrocie z przedszkola , byłam w domu sama , miałam czas i spokój , teraz kiedy pojawił się drugi synek a starszy na ferie sprzątanie jest na ostatnim miejscu na liście codziennych obowiązków , na codzień staram się sprzatnac to co najważniejsze , pozmywac naczynia , poscielic łóżka , całą reszta czeka aż znajdę dla niej chwilę ..

W roli mamy - wrolimamy.pl
Reply to  Go Sia

dla niej, albo dla siebie :)

Go Sia
4 lat temu
Reply to  Go Sia

Dla siebie znajduje więcej ;) bez kawy rano nie funkcjonuje .. rano najpierw godzina dla siebie później cała reszta .. a dziś pospalismy sobie do 10 więc dopiero się zabieramy za robotę ;)

Asia Sz
4 lat temu

A ja poprostu wole bawic sie z synkiem niz sprzatac :) Takie rzeczy zaczynam robic jak mlody spi .I tak codzien

Ania Kaliszewska
4 lat temu

Zawsze mogło być gorzej :) :)

Karolina Zieleźnik
4 lat temu

w niedziele? musieliby mnie sila zaciagac do mycia podlog,zamiatania czy prania, niedziela to czas na wspolne gotowanie obiadu, ogladanie bajek,nadrabianie braku czasu dla siebie w tygodniu,spacer,basen. W sobote ogarniam na wieczor podlogi,pranie do poludnia zrobione,naprawde nie wyobrazam sobie sprzatac w niedziele. Moze to przez wychowanie mojej mamy,ktora pilnowala by niedziela byla relaksujacym dniem

W roli mamy - wrolimamy.pl

Kiedyś niedziela była dniem wolnym, służącym by nadrobić braki czasowe w sprzątaniu. Teraz to dzień odpoczynku, nic tego nie zmieni :)

Justyna Ruszkiewicz
4 lat temu

Też bym chciała mieć posprzątane, ale przy mojej córce nie da rady;-) zamiast sprzątać to leże i odpoczywam bo mała śpi. Ale już się skończyło dobra czas wracać do rzeczywistości. :-(

W roli mamy - wrolimamy.pl

szczerze, to nie wypoczniesz inaczej, niż w czasie gdy dziecko wypoczywa. Cały dzień na pełnych obrotach można się zajechać.

Justyna Ruszkiewicz
4 lat temu

Przy mojej to nawet dopalacz nie da rady ;-) oczy trzeba mieć dookoła głowy bo tak jest ruchliwa

Adrianna Mizgiert
4 lat temu

Wreszcie ktoś mówi głośno to , że nie ma takiej potrzeby by byś idealna matką, gosposia i żoną.

Anna Maria Rutkowska

Ja ostatnio sprzątam w pt wieczor :) wtedy cały weekend mam wolny na chodzenie w piżamach. U mnie jest odwrotnie :) jako nie mama była straszna bałaganiara ale mały człowiek zweryfikował pewne zachowania. Chociaz nadal prasowanie i odkurzanie to nie tykam xD juz wole zmywać godzinami ;P

W roli mamy - wrolimamy.pl

oryginalna rewolucja :)

Anna Maria Rutkowska

Moja mama do tej pory nie wierzy xD i zawsze mysli ze zastanie sajgon i Meksyk a ja teraz lubię jak wszystko ma swoje miejsce na starość robie sie dziwna ;O

Marta Sobczyk-Ziębińska

Nie potrafię odpoczywać w balaganie, w ogóle nie potrafię funkcjonować w balaganie. Przy czym zabawki młodej to wyjątek od reguly

Barbara Ruszynska
4 lat temu

W myśl zasady- nic ne musze, moge wszystko pozwalam sobie na ” nie chce mi sie” wtedy, gdy mi sie nie chce i jakos tragedii nie ma :D

Ania Plata
4 lat temu

serio matka musi kojarzyć się z flejtuchem. Jak mnie irytują takie mądrości :( Mam czwórkę dzieci i uważam, że to co dzieci wyniosą z domu zaprocentuje w przyszłości. Nie mam zamiaru wychowac brudasów, a ogarnąć wokół siebie to nie taki znów problem.

wisienka
wisienka
3 lat temu

Podoba mi się,ja zawsze sie stresowalam gdy miałam nieposprzatane do konca,balam sie reakcji gdy ktis przyjdzie i zobaczy ciuchy na suszarce czy niepoprasowane w misce.Mam 3 dzieci i w tym 2-córki chore.musze się poświęcać im duzo abu na rehabilitacje chodzić,basen ,klinika i lekarze.I naprawde ciężko o idealny porządek.ciagle nas nie ma po pól dnia.a gdy juz poodbieram je z przedszkola i syna z szkoly to mam ochotę na drzemkę.A tu trzeba jeszcze z nimi popracować i odrobić zadania z synem.Wole miec szczęśliwe dzieci i czyste niż doprowadzony do perfekcji dom.

Ciąża 10 sierpnia 2011

Carpe diem przyszła mamo!

Jeśli jesteście właśnie w ciąży, to pewnie macie pewne wyobrażenie macierzyństwa. Podejrzewam, że większość z was nie potrafi się już doczekać, kiedy wasze dziecko będzie na świecie. A ja wam mówię – powoli, cieszcie się każdym dniem, kiedy maluch jest jeszcze w brzuchu, bo wraz z jego narodzinami wszystko diametralnie się zmieni! 

Od ponad dwóch lat jestem mamą. Nie miałam depresji poporodowej, ani nawet baby bluesa. Mój syn od pierwszych tygodni życia spał w nocy, nie miał kolek, nie chorował, a i ząbki wychodziły mu w zasadzie bezboleśnie. Jest pogodnym i grzecznym dzieckiem. Jego tatuś bardzo mi pomaga, a chętnych do pomocy dziadków mam na wyciągnięcie ręki. Nie tylko kocham mojego synka miłością matczyną, ale i bardzo go lubię, bo fajny z niego gość. Mimo to w moim życiu zdarzają się momenty, kiedy jestem bardzo zmęczona, mam dość i potrzebuję chwili, by złapać dystans. Rzadko ktoś mówi głośno o negatywnych stronach bycia mamą, prawda?

Chcę żebyście wiedziały, że obraz macierzyństwa przedstawiany w telewizji i czasopismach jest wyidealizowany – bo gdy wasze dziecko pojawi się na świecie nie będzie to jedynie słodka, beztroska, cudowna sielanka!  Pewnie niejednokrotnie słyszałyście, że urodzenie dziecka jest prawdziwym dopełnieniem kobiecości, a po narodzinach jest pięknie i harmonijnie. Szczupła, pięknie uczesana, z nienagannym makijażem, uśmiechnięta mama z reklam, ze ślicznym bobaskiem – aniołkiem przy piersi – to nie jest realne przedstawienie codzienności.  I pewnego dnia – zwyczaj kilka dni po porodzie –  następuje konfrontacja tego wyobrażenia z rzeczywistością. Czy nie lepiej mówić wprost, że młoda mama będzie miała trudno, nawet bardzo trudno? Po prostu wystarczy mówić, jak naprawdę jest. Nie bójmy się stwierdzenia, że gdy urodzicie, może być momentami ciężko!

Dlatego przyszłe mamy delektujcie się każdą chwilą, póki maluszek jest pod waszym sercem. Skupcie się tylko na waszych potrzebach i zajmijcie się sobą – swoim ciałem, pasjami, pomysłami. Nie odmawiajcie sobie przyjemności. Róbcie wszystko to, na co macie ochotę i róbcie to spontanicznie. Chodźcie do kina, spotykajcie się z przyjaciółmi, wyjedźcie na kilka dni, poczytajcie, wyjdźcie na nocny letni spacer, odwiedzajcie kosmetyczkę, fryzjera, zapiszcie się na jakiś kurs, zróbcie w domu imprezę dla znajomych itd. Nie będę podrzucała wam gotowych pomysłów, bo przecież same najlepiej wiecie, co lubicie robić najbardziej. Niestety nie da się wyspać na zapas. Poświęćcie ten czas, gdy czekacie na dziecko, tylko sobie, bo to ostatnie chwile, kiedy to wasze potrzeby mogą być na pierwszym miejscu.

Tak to już natura skonstruowała, że gdy rodzi się dzidziuś, mama stara się z całego serca by niczego mu nie brakowało. Karmi, przewija, przytula, kołysze, nosi, wozi, buja… i zapomina o sobie. Zmieniają się priorytety i od porodu najważniejszy staje się ten mały człowiek.  Na pierwszy plan wysuwa się poczucie wielkiej odpowiedzialności, troski o  tę małą istotkę i obowiązku wobec niej.  A gdy wreszcie niemowlę zaśnie i świeżo upieczona mama ma czas dla siebie, uwierzcie mi – nie wie za co się zabrać! Czy ten czas poświęcić na szybkie umycie włosów, zrobienie szybkiego obiadu, szybkie ogarnięcie domu, szybkie nadrobienie zaległości w prasowaniu, czy po prostu ma się położyć, odpocząć, zasnąć?

Nie chcę was przyszłe mamy straszyć, chcę tylko uświadomić, co może was czekać. Według mnie warto znać prawdziwy obraz macierzyństwa, żeby się dobrze przygotować na to, co nastąpi. I chcę zmobilizować was do skoncentrowania się tylko na sobie i dobrego wykorzystania tych ostatnich dziewięciu miesięcy „wolności”.  A na zakończenie jeszcze tylko wam szepnę, że gdy urodzi się wasz syn czy córka, owszem może być ciężko, ale…

…będą też się działy cuda. I to każdego dnia. I musicie mieć siłę, by się nimi w pełni cieszyć! Czego wam – wszystkie przyszłe mamy – serdecznie życzę.

Subscribe
Powiadom o
guest
12 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
(nie)Magda(lena)
(nie)Magda(lena)
9 lat temu

Był czas, że chyba sama podświadomie nabrałam się na ten piękny widok z obrazka. Byłam już wtedy mamą, a moje dziecię wcale nie dało mi odczuć trudów macierzyństwa- grzeczna, przesypiająca całe noce od urodzenia, bez kolek i właśnie wtedy na jednym ze spacerów pomyślałam, że na jednym dziecku się nie skończy. I nagle zobaczyłam kilka obrazów, które uświadomiły mi, że to tylko reklamy są idealne- mama z toną zakupów, ciągnąca za sobą zapłakane dzieci, w za dużych ubraniach, zasmarkanych, z powłóczącymi nogami. Nie byłoby nic dziwnego, że tego dnia spotkałam kilka takich sytuacji. Było mniej więcej tak, tak kobieta podejrzewająca… Czytaj więcej »

Bombel
Bombel
9 lat temu

O tak!W cuda nigdy nie wierzyłam!Ale zmieniłam zdanie kiedy na świecie pojawił się mój mały okruszek! :-)

Smykowa
Smykowa
9 lat temu

Święte słowa! Mimo, że pojawiły się życzliwe osoby, które chciały mnie uświadomić, to ja trwałam w świętym właśnie przekonaniu, że będzie cudnie… I jest cudnie…ale jest też momentami tak ciężko, że w życiu nie spodziewałabym się, że takie trudy zniosę…że jestem na tyle silna :) Macierzyństwo odkrywa w nas tyle cech i tyle pokładów energii, że to chyba kolejny cud natury :) A dla mam, które spotkają się z trudnościami na samym początku: z czasem będzie coraz lepiej, bo nauczycie się siebie a Ty będziesz mistrzynią w rozpoznawaniu potrzeb swojego dzieciątka :)

Sylka
Sylka
9 lat temu

Obraz w filmach i reklamach jest wyidealizowany. Jak zostaje się mamą rzeczywistość weryfikuje obrazek zawsze zadowolonej i szczęśliwej mamy. Bycie mamą to największe szczęście pod słońcem, ale zdarzają się chwile zwątpienia, bezradności. To normalne. Jesteśmy tylko ludzmi, mamy dobre i złe dni. Każda mama czy to w dobrym humorze, czy złym i tak jest najcudowniejsza w oczach swojego dziecka :*

Jola
Jola
9 lat temu

Zgadzam się z tobą w 100% :) 9 miesięcy ciązy szybciutko mija i trzeba je dobrze wyjorzystać bo później ciężko jest o troszkę czasu dla siebie… Pisze to z własnego doświadczenia. Mój synuś ma 4,5 miesiąca karmiony jest wyłącznie piersią i nawet nie chce myśleć o piciu czegokolwiek z butelki… Zostawienie go na dłużej z tatusiem bądź dziadkami odpada więc mój wolny czas gdzie moge wyjść sama i czoś zrobić dla siebie to wtedy gdy synuś śpi czyli po 20tej :) Dlatego przyszłe mamusie korzystajcie z chwili i rozkoszujcie się nią :D :)

Sisunia
Sisunia
9 lat temu

Dokładnie!! macierzyństwo ma też swoje ciemne strony…czasem jest ciężko i to bardzo i nie można o tym zapominać. Mimo wszystko jest najcudowniejszą przygodą w życiu!

Barbara Heppa-Chudy
9 lat temu

Jola, ja też miałam takiego małego cycoholika, z którym bardzo długo nie mogłam się rozstawać, bo pierś musiała być na wyciągnięcie ręki ;) No i właśnie, wolny czas… albo gdy synek spał, albo z maluchem (można np. karmić i czytać – polecam).
Fajne jest, że każda z Was podkreśla, że dla tego cudu – dla dziecka, warto się poświęcić :)

Sylwia
Sylwia
9 lat temu

Najważniejsze to cieszyć się każdym dniem. Leżąc w szpitalu pełan obaw o swojego okruszka, nauczyłam się cieszyć za każdego dnia razem. Nie ważne było to, że nie mogłam chodzić czy nawet siedzeć na łożku. Nieważny był ból spowodowany płynącymi nieustannie kroplówkami i podawanymi zastrzykami. Ważne było to, iż mój maluszek był nadal w brzuszku. Rada dla mam będących w ciąży jeśłi czujecie się dobrze i zdrowie na to pozwala korzystajcie z tego okresu ile się da. Wyciskajcie każdy dzień jak cytryne :) bo kolejnego dnia nie wiadomo co będzie. Nagle zostałam wyrwana ze swojej rzeczywistości i wcielona w szpitalne życie.… Czytaj więcej »

Marta Peek-Marcinkowska

Świetny artykuł.

Daria Mak
7 lat temu

Zgadzam sie! Nie jest latwo.Corcia ma roczek a we wrzesniu pojawi sie synus..:-) ciesze sie bardzo alee…juz wiem co mnie czeka:-)

Magda
Magda
7 lat temu

oo tak,idealnie napisane. Tak wlasnie jest – pomimo,że kazdy dzien z dzieckiem jest najwspanialszy to czasem sie teskni za tym by beztrosko odpoczac,zajac sie soba czy poczytac ksiazke :)

Marysia Fritzsche
4 lat temu

ze karmienie piersia czesto nie udaje sie „samo” i warto przecyztac o nim jakas ksiazke, oraz na czas pologu miec pod reka telefon do certyfikowanego doradcy laktacyjnego :)

top-facebook top-instagram top-search top-menu go-to-top-arrow search-close