To nie jest rozmowa na telefon – Jakub Bączykowski
Tytuł: To nie jest rozmowa na telefon
Autor: Jakub Bączykowski
Kategoria: powieść obyczajowa
Wydawnictwo: W.A.B.
Oprawa: miękka
Liczba stron: 288
Data wydania: 2026-04-22
Przybywam do Was z kolejną książką Jakuba Bączykowskiego, która skradła moją uwagę w ostatnich dniach. Powieść To nie jest rozmowa na telefon to ciepła i życiowa historia o tym, że zawsze jest dobry czas, by zacząć żyć dla siebie i nie mieć z tego powodu wyrzutów sumienia.
Czego możecie spodziewać się w To nie jest rozmowa na telefon?
Główną bohaterką książki jest Krysia Barańska, emerytowana bibliotekarka, która po latach poświęconych swojej rodzinie zaczyna odkrywać własne potrzeby. Spełnia się przede wszystkim podczas gotowania włoskich potraw, co wychodzi jej fantastycznie. Poza tym uczestniczy w spotkaniach ukochanego klubu czytelniczego i z przyjemnością spędza z mężem czas na działce. Do tego jest coś jeszcze, co pozostawało dotychczas niespełnionym marzeniem, czyli podróż do Włoch. Oczami wyobraźni widzi siebie i męża, jak popijają kawę i spacerują niespiesznie urokliwymi włoskimi uliczkami. Niestety te plany muszą jeszcze poczekać, ponieważ Krysia angażuje się, coraz częściej wbrew chęci, w pomoc córce i zięciowi przy wnukach, oraz wspieranie młodszego syna, który nie za bardzo rodzi sobie w ogarnianiu własnego życia. Nawet to, że córka oznajmia jej przez telefon, że ma dla niej wspaniałą niespodziankę, jej nie uradowało. Paradoksalnie to właśnie niespodzianka zmusiła Krysię do postawienia pytania, w którym momencie należy oddzielić miłość do bliskich od prawa do własnego szczęścia. Niestety mimo tej coraz bardziej uwierającej myśli bohaterka zupełnie nie wie, jak zawalczyć o siebie, by nie sprawić przykrości bliskim. Nie jest nawet przekonana do tego, że ma takie prawo. Z czasem okazuje się jednak, że życie podsuwa rozwiązanie w najmniej oczekiwanym momencie, tylko trzeba znaleźć odwagę, by z niego skorzystać.
Moje wrażenia po lekturze
Nie będę kryć, że książki Jakuba Bączykowskiego czyta mi się jak złoto — naprawdę bardzo lubię jego styl pisania. Choć nie ma tu nagłych zwrotów akcji oraz emocjonalnych rollercoasterów, to książkę trudno jest odłożyć na bok. Jej największą siłą są przeżycia, które mogłyby wydarzyć się w wielu rodzinach. Pojawiają się trudne uczucia, wywołanie przez poczucie obowiązku, zmęczenie braniem na siebie odpowiedzialności za innych, oraz potrzeba wolności, o której dziadkom raczej nie wypada wspominać, by nie zostali oni uznani za „wyrodnych”. Rodzi się pytanie, czy warto coś powiedzieć/zrobić, czy może dla świętego spokoju lepiej odpuścić?
Emocje towarzyszące wielu codziennym sytuacjom powodują, że można się utożsamiać z przedstawioną historią. Autor stworzył bohaterów nieidealnych, z którymi można się identyfikować, i których można polubić. Rodzinne relacje wydają się autentyczne i życiowe, zostały opisane w sposób prosty, ale bardzo poruszający. Ponoć z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu, ale mimo problemów w rodzinie Krystyny ta reguła raczej nie znajduje potwierdzenia. No cóż, zależności między bohaterami są tak samo pełne troski i dobrych intencji, jak i działań, które powodują przykrość, a czasem są zwyczajnie krzywdzące.
Wielką zaletą książki To nie jest rozmowa na telefon jest także roztaczająca się w niej aura bezpiecznej domowej przystani. Dzięki opisom autora można wręcz wyczuć z kartek zapach gotowanych włoskich potraw, wczuć się w rozmowy przy herbacie, zanurzyć się w spokój i ciepło. Historia nie pędzi, jest w niej miejsce na rozważanie, więc mogę ją określić mianem refleksyjnej. Powieść pokazuje, że szczera rozmowa jest podstawą zdrowych relacji, a troska o innych nie powinna prowadzić do rezygnacji z własnych marzeń i pasji. Nigdy nie jest za późno, by postawić zdrowe granice i zadbać o siebie.
Jeśli lubicie wyważone, kojące powieści obyczajowe oparte na emocjach i życiu codziennym, książka To nie jest rozmowa na telefon zdecydowanie zasługuje na Waszą uwagę.