Żądza życia – Tomasz Tomaszewski
Tytuł: Żądza życia
Autor: Tomasz Tomaszewski
Tom: 3
Oprawa: miękka
Liczba stron: 278
Rok wydania: 2026
Wydawnictwo: Wydawnictwo Novae Res
Zacznę od przyznania się, że nie czytałam dwóch wcześniejszych serii o Nikodemie Wiśniewskim. Po Żądzę życia sięgnęłam bez wcześniejszego przygotowania i dopiero, gdy trzymałam książkę w ręce, zorientowałam się, że to trzeci tom. Zaryzykowałam i zabrałam się za czytanie, właśnie od tego tomu. Muszę przyznać, że fabuła broni się sama, a wszystko, co trzeba wiedzieć o bohaterach, da się wyłapać w trakcie czytania. Pewnie nie wyłapałam wszystkich powiązań, ale i tak dobrze czytało mi się Żądzę życia.
Żądza życia, czyli seryjny morderca w roli ofiary
Seryjny morderca w roli ofiary to mocna strona tej powieści. Główny bohater, Nikodem Wiśniewski, który przez lata wymierzał sprawiedliwość na własnych zasadach, sam staje się ofiarą. Dwie kobiety, Lena i Sandra, torturują go w piwnicy, nie bawiąc się w półśrodki. Brutalizm scen jest tak realistycznie opisany, że czasem musiałam odkładać książkę na bok, bo jak dla mnie było to już za dużo. Autor bawi się tutaj odwróceniem ról i zmusza nas, czytelników, do pytań, na które nie ma prostych odpowiedzi. Czy można współczuć mordercy? Gdzie kończy się sprawiedliwość, a zaczyna żądza zemsty?
Równolegle poznajemy dwóch bohaterów. Pierwszym z nich jest policjantka Justyna Karlicka, która odkrywa, że za tragedią jej rodziny stoją te same dwie kobiety, które więżą Nikodema. Nie wierząc w skuteczność prawa, zaczyna działać na własną rękę. Drugim jest ojciec, który nieumyślnie przyczynił się do śmierci swojego dziecka, a z drugim dzieckiem nie ma kontaktu. Nikodem spotyka go w chwili, w której chce się zrzucić z mostu i po wielu rozmowach podejmuje decyzję, by pomóc mu spotkać się z synem.
Akcja książki Żądza życia zabiera nas w różne miejsca, od polskich miejscowości, przez wydarzenia sprzed lat na Krecie, aż po Filipiny. Rozdziały są krótkie, a główna fabuła jest przeplataną historią z przeszłości i pokazuje inną stronę Nikodema. Z każdą kolejną stroną układamy życiorys bohatera ze starannie odkrywanych przed nami kawałków. Dzięki temu akcja w książce trzyma tempo i łatwo się złapać na tekście “jeszcze jeden rozdział, zanim pójdę spać”. Gwarantuję, że do dwóch dni przeczytacie książkę.
Osobiście nie przypadła mi do gustu jedna rzecz. Autor mógłby darować sobie wstawki o politycznych wydarzeniach w Polsce. Rozumiem, że miały pokazać, ile czasu minęło od ostatniej akcji. Mnie osobiście wybijały z historii, ale koniec końców nie zepsuły całej fabuły.
Dla kogo?
Jeśli lubicie realistyczne, brutalne thrillery, moralnie niejednoznacznych bohaterów i motyw zemsty, to Żądza życia Wam się spodoba. Dla osób wrażliwych opisy tortur czy walki mogą być zbyt dosadne i mrożące krew w żyłach. Więc jeśli lubicie taki klimat, to śmiało spędźcie z Tomkiem Tomaszewskim parę wieczorów.
Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Novae Res