Oczyszczacz powietrza – przeczytaj, zanim kupisz. Inaczej możesz żałować!


Twoje dziecko non stop chodzi zakatarzone, media wręcz przytłaczają informacjami o wszechobecnym smogu, a ty z obłędem w oczach biegasz po mieszkaniu, w jednej ręce trzymając mopa w drugiej miotełkę do kurzu? Stop! W ten sposób niczego nie osiągniesz.

Kurz, roztocza i inne alergeny to małe, wstrętne i złośliwe istoty, z którymi niełatwo sobie poradzić. Nie da się ich wypędzić raz a dobrze, wracają jak bumerangi. Jeśli nie osobiście to w postaci swoich kuzynów, krewnych, powinowatych i innych pociotków. A kurz ma liczną rodzinę, uwierzcie mi. Ciągle go wyganiam a on i tak wraca. Twardy jest. Niemniej jednak przez lata prowadzenia domu odkryłam kilka rzeczy, którymi chętnie się z wami podzielę.

Czego nie warto robić?

Wycieranie kurzu suchą ściereczką to nic innego, jak przenoszenie go z miejsca na miejsce. Na ogół z półek, szafek, komód, parapetów na podłogę, czasem na inne meble. Część po prostu będzie unosiła się w powietrzu. Zanim osiądzie, może minąć nawet kilka dni. A my to wdychamy! Równie bez sensu jest używanie tych wszystkich genialnych specyfików, dzięki którym kurz nie osiada na meblach. Faktycznie nie osiada, sprawdziłam. Zostaje w powietrzu i… patrz wyżej – my to wdychamy!

Tradycyjny odkurzacz… no coś tam złapie do tego swojego wora. Przede wszystkim pozbiera paprochy z dywanu. Ale nie oszukujmy się, nie wszystkie drobinki kurzu zostaną w środku, część zostanie wydmuchana drugą stroną z powrotem. To taka trochę syzyfowa praca. Nawet jeśli odkurzacz ma genialny filtr, to nie ma się co łudzić, wszystkiego nie zatrzyma, taka jego specyfika.

Co zadziała lepiej?

Żadne tam wynalazkowe ściereczki z Biedronki czy Rossmanna, ale stara, dobra ścierka do kurzu, zmoczona w wodzie. Nie ma powodu bać się ścierania kurzu na mokro, meble na tym nie ucierpią. Jeśli dom jest duży, ścierkę można wypłukać raz na jakiś czas.

Dobrą robotę robią też miotełki do kurzu, ale tylko te, które umieją zatrzymać kurz na sobie. Jeśli miotełka działa jak sucha ścierka, to spokojnie można ją wyrzucić, nie jest nic warta.

Porada dla tych, którzy mieszkają w wielkomiejskim pyle: im więcej kwiatów w domu, tym mniej kurzu ;) Nie wiem, na czym to polega, ale działa. Wiem to z pewnego źródła.

Idealny odkurzacz?

Są dwa rodzaje odkurzaczy, na które warto zwrócić uwagę. Pierwszy to odkurzacz z filtrem wodnym. Co raz do niego wpadnie, to już tam zostanie. Taki odkurzacz świetnie sprawdza się w domach alergików, usuwa alergeny z podłóg i obić mebli, ale powietrza niestety nie oczyści. Drugi odkurzacz, o którym warto pomyśleć, to odkurzacz centralny. Tutaj sprawa jest o tyle skomplikowana, że montuje się go na stałe przy okazji budowy domu. Jakby ktoś się bardzo upierał, to da się to zrobić i później, tyle że trzeba się liczyć z perspektywą gruntownego remontu. Odkurzacz centralny, bez wdawania się w szczegóły, działa na podobnej zasadzie co tradycyjny, tyle że powietrze wydmuchiwane jest na zewnątrz budynku. To, co zostanie w niego wciągnięte, na pewno już do domu nie wróci.

Jak więc oczyścić powietrze?

Nie ma lekko, powietrza nie przetrzemy ściereczką, żeby było czyste i błyszczące. Można, a nawet trzeba wietrzyć mieszkanie tak często, jak to możliwe. Tyle że jedne alergeny nierzadko zostaną zastąpione innymi. Plus jest taki, że mamy w domu świeże powietrze, ze znacznie większą ilością tlenu niż to, którego się pozbywamy. Tak, wietrzyć na pewno warto.

Można też zadziałać radykalnie i zastosować w domu oczyszczacz powietrza. Urządzenie działa trochę jak tradycyjny odkurzacz, tyle że nie meble odkurza. Jedną stroną wciąga zanieczyszczone powietrze, drugą wypuszcza czyste. Po drodze „łapie” drobinki kurzu i wszechobecne pyłki.

Można też inaczej. Na przykład oczyszczacz powietrza Sharp z technologią Plasmacluster potrafi usunąć przykre zapachy łącznie z „zapachem” dymu papierosowego!

Jak podaje producent:Tajemnica tkwi na wykorzystaniu naturalnej zawartości wody w powietrzu. Generator Plasmacluster tworzy z nich tzw. dodatnie i ujemne aerojony (klastry jonowe), które unosząc się w powietrzu reagują z patogenami (wirusami, białkami alergizującymi, toksynami, etc.) dezaktywując je lub niszcząc. Olbrzymią zaletą tej technologii jest fakt, że ta “latająca chemia” dociera wszędzie tam, gdzie może dotrzeć powietrze i jest absolutnie nieszkodliwa dla ludzi (certyfikat PZH).

Pozytywne efekty technologii Plasmacluster były badane i mierzone w różny sposób przez instytucje naukowe na całym świecie. Jony Plasmacluster okazały się skuteczne przeciwko 23 rodzajom bakterii, pleśni, wirusów i alergenów. Wyniki wszystkich tych testów są unikalne. Wielokrotnie dowiedziono w nich, że jony Plasmacluster dezaktywują: wirusy grypy (w tym także ptasiej), bakterie e-coli, wirusa polio czy alergeny roztoczy.

Czy oczyszczacz hałasuje?

Dobry oczyszczacz powietrza pracuje bezgłośnie. Ma to istotne znaczenie, szczególnie jeśli zamierzamy używać go w nocy. Warto przed zakupem sprawdzić poziom hałasu, jaki emituje urządzenie.

Najpopularniejsze oczyszczacze powietrza pracują w technologii ultradźwiękowej. My ich nie słyszymy, ale psy i koty jak najbardziej. Jeśli mamy w domu zwierzęta, wypadałoby nie narażać ich na tego rodzaju tortury. Przy okazji warto dodać, że oczyszczacze ultradźwiękowe co prawda dobrze spełniają swoją funkcję, ale podczas pracy wytrącają z wody osad mineralny, który niestety zabrudzi nam mieszkanie. Innymi słowy, skórka za wyprawkę.

Po czym poznać dobry oczyszczacz?

Każdy producent uważa, że to jego sprzęt jest najlepszy. Nic dziwnego, trudno, żeby zachwalali konkurencję. Druga strona medalu to ta, że wiele osób uważa, iż nie trzeba kupować urządzeń renomowanych firm i przepłacać, równie dobrze można kupić jakiś oczyszczacz no-name i uzyskać ten sam efekt.

Prawda jest taka, że z jednej strony marka sama w sobie nie robi jakości, z drugiej zaś producent renomowanego sprzętu nie wypuści na rynek bubla, musi dbać o swoją opinię. To kwestia zaufania u klientów.

Tani w momencie zakupu oczyszczacz, może okazać się drogi w eksploatacji. Drogie części zamienne, problem z dostępem do autoryzowanego serwisu, to tylko niektóre z problemów. Może się też okazać, że urządzenie nie jest tak wydajne, jak twierdził producent.

Każdy szanujący się producent oczyszczaczy dba o to, by jego sprzęt mógł się poszczycić odpowiednim certyfikatem. W Polsce jest to certyfikat nadawany przez Polskie Towarzystwo Alergologiczne. Producenci spoza Polski często mogą pochwalić się analogicznymi certyfikatami z innych krajów, np. wspomniany już Sharp dostał certyfikat jakości od Brytyjskiej Fundacji Alergologicznej, który potwierdza skuteczność w walce z alergenami wziewnymi. Ponadto wszystkie oczyszczacze Sharp posiadają certyfikat Państwowego Zakładu Higieny – oznacza to, że stosowanie ich w domu jest w pełni bezpieczne. Wybierając oczyszczacz innego producenta, warto zwrócić uwagę na wspomniane powyżej certyfikaty. Ich brak powinien być sygnałem alarmowym. Czasem warto zapłacić więcej, ale mieć pewność, że oczyszczacz naprawdę działa i że przy jego używaniu nie grozi np. porażenie prądem.

Tekst powstał we współpracy z Sharp Home Poland.

 

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

  1. Super napisane! Nie wiedziałam, że ultra dzwięki mogą zaszkodzić mojemu pieskowi. Dzięki :)

  2. Ha! więc zamiast zyrteców na alergię kupujemy oczyszczasz i…roślinki!

  3. Haust ŚWIEŻEGO POWIETRZA do najwspanialsze co możemy dać NASZYM DZIECIOM <3

  4. My ciągle myślimy o oczyszczaczu, ale jakoś jeszcze decyzja nie zapadła – póki co staramy się dzieciaki podleczyć inhalatorem, choć wiem że to coś zupełnie innego… W każdym razie w naszym mieście zimą często nie warto okna otwierać, bo syf okropny…

  5. No to witamy w klubie, synek kaszel masakra, katar zatyka nosek, osłuchowo czysty. Dookoła domy jednorodzinne … Rozejrzę sie tez za domowym ocxyszczaczem powietrza

    1. Sezon na grzyby i pleśnie w pełni, a wszechobecna wilgoć sprzyja tym alergenom :(

  6. Moje dzieci dostaly od dziadkow ocxyszczacz Sharpa za ok 600 zl i naprawde robi swoje :) Kurz osadza sie na meblach troche wolniej i zdecydowanie lepiej sie oddycha.My go dopiero testujemy i zobaczymy jak sie sprawdzi w sezonie grzewczo-smogowym.Synek jest alergikiem i na pewno jakis efekt jest.Jesli sie sprawdzi dokupimy jeszcze do kazdej sypialni.Roczny koszt ok 110 zl (wymiana filtrow) choc mysle ze u nas wyjdzie 220 bo mieszkamy w zasmrodziałym miejscu wiec czesciej filtry wymienie

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 

Mało? To może sprawdź kolejny tekst :)

Czas przelatuje ci między palcami? Zastanów się, co jest ważne


Doba ma dwadzieścia cztery godziny, a tydzień siedem dni i nikt na świecie nie lubi marnowania czasu. Każdy chciałby wykorzystać go najlepiej, jak potrafi. Niestety bardzo łatwo się zatracić i pozwolić, by przeleciał między palcami. Nie wiem, jak Ty, ale ja mam wtedy wyrzuty sumienia. Jestem za to szczęśliwa, gdy udaje mi się zachować równowagę między dobrym wypełnianiem wszystkich życiowych ról i zadań a odpoczynkiem. I nie chodzi o jakieś profesjonalne zarządzanie czasem, planowanie, pilnowanie się i samokontrolę…

„Wykorzystaj ten dzień dzisiejszy. Obiema rękoma obejmij go. Przyjmij ochoczo, co niesie ze sobą: światło, powietrze i życie,  jego uśmiech, płacz, i cały cud tego dnia.  Wyjdź mu naprzeciw.”
Phil Bosmans

Chodzi po prostu by mieć czas…

…dla swoich rodziców

Gdy podsumowuję kończący się dzień, cieszę się, że mogłam porozmawiać z moją mamą. Bardzo lubię nasze codzienne telefoniczne rozmowy. Zwykłe „co słychać?” – pogaduchy o codziennych sprawach, czasem o rzeczach ważnych, niekiedy o pogodzie. Do taty dzwonię rzadziej, ale pogawędki z nim są dla mnie szczególne. Ostatnio wspominaliśmy gołębie pocztowe mojego pradziadka i kołoczki z cynamonem z nieistniejącej już piekarni. Tak wielu moich znajomych nie ma już rodziców…  W głowie mam ciągle przejmujący tekst Małgorzaty Ohme, napisany po śmierci jej ojca, z przesłaniem: „Jeśli twój tata żyje, zadzwoń do niego. Dziś”

„Nie bądź pewny, że masz czas bo pewność niepewna.”
Jan Twardowski

…dla dziecka

Codziennie dostaję informację, czy dobrze wykorzystałam mój czas z synem. Słyszę, słowa Aleksa w wieczornej modlitwie: dziękuję Boże, że mama skakała dziś ze mną na trampolinie i grała ze mną w „Potwory”. Uff, udało się – dobrze spędziliśmy dzisiejszy dzień. Można iść spać, tylko jeszcze przytulanki na dobranoc – nasz codzienny rytuał, który wiele dla mnie znaczy. Jestem szczęśliwa.

„Ludzie mówią – „czas to pieniądz”. Ja mówię inaczej – „czas to miłość”. Pieniądz jest znikomy, a miłość trwa.” Stefan Wyszyński

…dla męża

Uwielbiam randki z mężem – te zaplanowane, przygotowane, wyczekiwane, z biletami kupionymi na dwa miesiące przed. Ale lubię też ten czas zwykły, powszedni, z pytaniem „Jak ci minął dzień?”, by wiedzieć, co on myśli i czuje, z wieczornym masażem spiętych ramion i spontanicznym wspólnym prysznicem. Oby jak najczęściej te chwile były częścią naszej codzienności.

„Poświęcaj czas osobom, które są dla Ciebie najważniejsze”
Brian Tracy

…dla przyjaciół

Gdy słyszę „Musimy się w końcu spotkać” uświadamiam sobie, że nie warto odkładać, trzeba działać. Kontakt z dobrymi znajomymi daje tyle radości i ładuje baterie pozytywną energią. Zawsze jest potrzebny ktoś, kto wyjdzie z inicjatywą, zaplanuje konkretny termin, dlaczego to nie mam być ja? A gdy po przyjemnym wieczorze, pełnym śmiechu i rozmów, sprzątamy talerze, uśmiechamy się, bo wiemy, że było warto wygospodarować i na to swój czas.

„Najlepszy czas na działanie jest teraz!”
Mark Fisher

…dla siebie

No i te momenty tylko dla siebie. Wieczór, godzina, parę minut – moje! Czasem wzruszający film, książka, godna zarwania nocy, relaksująca kąpiel za zamkniętymi drzwiami łazienki, spokojna poobiednia drzemka – och, jak dużo siły to mi daje. Niezależnie od tego, ile mamy obowiązków, ważny jest ten czas tylko i wyłącznie dla swoich potrzeb.

„Każdego dnia na pół godziny odsuń od siebie kłopoty. Ten czas przeznacz na drzemkę”
Abraham Linkoln

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 

To co? Jeszcze jeden artykuł?

Mamo, tato, gdzie są moje pieniądze? – czyli co dzieje się z finansowymi prezentami dziecka?


“Mamo, tato, gdzie są moje pieniądze?” – pewnie niejeden z was zadał kiedyś to pytanie swoim rodzicom. I założę się, że niejeden z was usłyszał w odpowiedzi coś w stylu:
“A ty myślisz, że za co kupujemy ci jedzenie, słodycze…?!”
I teraz nasuwa się pytanie – czy to w porządku?

No właśnie nie. Brać dziecka pieniądze na przechowanie (które najczęściej dostało w prezencie), żeby nie zgubiło i nie roztrwoniło na głupoty, a potem wydać je na wymyślony przez siebie cel – to nie jest w porządku! A dlaczego często tak właśnie się dzieje?

Bo rodzicom wydaje się, że dzieci to ich własność i mogą za nie decydować – w każdej dziedzinie życia, niezależnie od ich wieku oraz okoliczności.

Bo dorośli nie traktują (swoich) dzieci poważnie i na równi, lecz odwrotnie, na zasadzie “dzieci i ryby głosu nie mają”.

Bo rodzicom często wydaje się, że dzieci są im coś dłużne, w końcu każdego dnia łożą na ich utrzymanie, którego wartość rośnie wprost proporcjonalnie do wieku latorośli.

Bo dorosłym wydaje się, że zawsze wiedzą lepiej – czego ich dzieci chcą, potrzebują, o czym marzą i co dla nich jest lepsze.

I żeby nie było, że spadłam z księżyca, doskonale wiem, że dzieci generują spore koszty – sama mam dwoje. Ale decydując się na potomstwo, powinniśmy mieć tego świadomość, a wraz z nią poczucie, że nie możemy wymagać od nich, by spłacały nam wyimaginowany dług.

I nie twierdzę też, że rodzice nie mogą przeznaczyć pieniędzy swojej córki czy syna na ich nowe ubrania, buty, książki, przybory (przed)szkolne, czy remont pokoju. Wręcz przeciwnie, uważam, że to rozsądny pomysł. Tak samo jak odkładanie zaskórniaków do skarbonki i zbieranie na wspólnie obgadany cel, np. rower, komputer, wypad do jakiegoś parku rozrywki, obóz sportowy, czy rodzinne wakacje.

Sęk w tym, by o takich sprawach rozmawiać ze swoimi pociechami – normalnie, po ludzku, jak z bliźnim – a nie działać za ich plecami, pokazując tym samym, że nikt nie liczy się z ich zdaniem i uczuciami.

Tak, uczuciami. Sama z dzieciństwa pamiętam ten smak żalu, goryczy, a nawet złości, na wieść, że pieniędzy z urodzin czy komunii już nie zobaczę, bo rodzice kupili za to coś,co sami uznali za stosowne, np. słodycze. Swoją drogą, czy to nie jest hipokryzja bronić dzieciom, by wydawały swoje pieniądze na głupoty, a potem kupować im (a przynajmniej tak twierdzić) za to nic nie warte łakocie??  

A propos komunii, przeczytałam kilka dni temu wpis pewnej mamy, która napisała, że “dziecko nie powinno dysponować pieniędzmi, nawet jeśli były jego prezentem”. A pod tym wpisem kilka komentarzy, prawiących o tym, że “przecież wyprawienie komunii dużo kosztuje, więc rodzice mają prawo odebrać dziecku jego pieniądze w ramach zapłaty…”

I tutaj nasuwa mi się jedno pytanie – dlaczego tak trudno jest niektórym mierzyć siły na zamiary?

Jeśli mnie nie stać na huczną imprezę, z całą wielopokoleniową rodziną, w wynajętym lokalu i podanym do stołu kilkudaniowym menu, to organizuję skromne przyjęcie, w gronie najbliższych osób, (w miarę możliwości) we własnym domu. Wydaję ile mam i nie muszę niczego podbierać dziecku.

Bo ciekawa jestem, jak Wy byście się czuli, Drodzy Rodzice, gdyby Wasz partner zorganizował Wam przyjęcie urodzinowe – niespodziankę – a potem żądał zwrotu poniesionych kosztów? Albo, gdyby wziął bez pytania Wasze pieniądze, ciężko zarobione lub wygrane na loterii – nieważne – i wydał je na własny użytek, twierdząc przy tym, że miał do tego prawo. Jak byście się czuli? Zapewne źle. Założę się, że złość by z Was kipiała i nawet nie dlatego, że jesteście biedniejsi o X zł, ale dlatego, że ktoś zrobił coś za Waszymi plecami.

Może więc warto o tym pomyśleć….

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

  1. Pieniądze dzieci są ich więc oni decydują na co przeznaczą.. Albo składają sobie na jakiś wymarzony prezent albo wybierają wycieczkę i np. Same chcą sobie kupić bilet wstępu, paniątki. Większe sumy odkładają do skarbobki.

  2. w ich skarbonce, a gdzie miały by być?

  3. Ależ panie i panowie, nasi politycy robią dokładnie to samo! Traktują obywateli jak dzieci, które nie są w stanie same decydować o tym na co wydają swoje pieniądze. Łącznie opodatkowani jestem ponad 70%, czy reszta, która nam zostaje to tzw. kieszonkowe. Możecie z nim zrobić co chcecie.”To absurd, żeby ludzie sami decydowali na co wydają swoje pieniądze” – Małgorzata Sadurska PiS

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 

Sprawdź nasz kolejny artykuł

Malowanie przeszłości


“Wychowujmy dzieci tak by nie musiały się leczyć z dzieciństwa”
Pam Leo

Majówkę spędziłam na Roztoczu. W miejscu, które ciągnie mnie do siebie jak magnes. Gorajec to wioska składająca się z kilkudziesięciu mieszkańców. Cisza, ciemne noce i przyroda. Ta przyroda przywołała wspomnienia:

Letnie dni były najpiękniejsze. Wędrowałam z kwiecistą chustą pod pachą do sadku. Chustę rozkładałam na trawie, w odpowiedniej odległości od  krzaków agrestu i czerwonej porzeczki. Leżałam pod krzaczkami, oczywiście z książką. Zrywałam agrest, który pękał w ustach, uwalniając kwasotę wywołującą  dreszcze. Czerwone korale nieco niedojrzałej porzeczki również mnie kusiły. Układałam po jednej kulce na języku i ściskałam usta, powoli uwalniając sok.

Byłam w niebie

Jakże inne dzieciństwo miałam od dzieciństwa moich dzieci. Chwile błogości zdarzały się w wakacje. Reszta…

Ściągnęłam buty i skarpetki i pozwoliłam chłodnej trawie łaskotać moje stopy. Uwielbiam takie małe chwile przyjemności. Popatrzyłam na Szkodniki. Brudne niemiłosiernie. Biegające, huśtające się, naciągające Kluskę (jamnika) i Trusię (królika). Wychowane praktycznie bez babć, dziadków, mało widujące się z tatą.  Czy będą miały ciepłą kolekcję wspomnień?

Czasy się bardzo zmieniły. Wyjeżdżamy za pracą, praca nas absorbuje po dwanaście godzin na dzień, często jest wykonywana przez całą dobę. Mniej mamy rodzeństwa i duże zjazdy rodzinne praktycznie  należą do przeszłości. Czasem w święta udaje się zebrać większość rodziny w jednym miejscu. Wyjazdy do babci na wieś, gdzie krowy, kury i inne zwierzątka to również rzadkość. U babci na wsi można było prosić siedem razy o dokładkę deseru, biegać po polu do samej nocy i brudzić się bez ograniczeń. Teraz przyglądając się niektórym dzieciom, mam wrażenie, że są czystsze od skalpela na oddziale chirurgicznym. „Nie dotykaj, nie ruszaj, bo się pobrudzisz”.

Te podarte spodnie, rękawki pochlapane farbą, zdarte noski butów od hamowania na rowerze, to kolory dzieciństwa. Mimo, zmiany czasów to nadal my rodzicie trzymamy pędzel i my jesteśmy malarzami przeszłości naszych dzieci. Nas będą (lub nie będą) wspominać ciepło i z rozczuleniem jak my swoich bliskich.

– Znalazłam koniczynkę czterolistną! – Krzyczała Młodsza.
– To będziesz mieć szczęście!
– Czyli znajdę drugą!

Ot, beztroska.

– Dziecko, twoje spodnie przypominają ścierkę mechanika!
– I przejmujesz się tym mamo?
– Nie wypiorę tego…
– Powtarzasz nam, że nie warto się przejmować tym, co za pięć lat nie będzie miało znaczenia! Bądź słowna!- Podsumowała sytuację Starsza.

Czy za pięć lat będę pamiętać kolor zniszczonych spodni podczas majówki? Czy za pięć lat będzie dla mnie miało znaczenie, w jakim proszku je prałam? Te niemiłosiernie brudne spodnie świadczyły o jej niewysłowionym szczęściu. To szaleństwo z innymi dziećmi i nie przejmowanie się szczegółami dotyczącymi garderoby sprawiło, że i z ust i z oczu nie schodził uśmiech!

Za pięć lat. Co dzieci będą pamiętać za pięć lat? Słońce, beztroskę, smak pierogów od pań z koła gospodyń wiejskich… Kolegów i koleżanki, których poznały i kilka chwil zintegrowane dzieci bawiły się patykami i liśćmi w nie wiem co, ale zajęło im to kilka godzin. Mam nadzieję, że te wspomnienie totalnej beztroski i akceptacji, pozwoli im wyrosnąć po prostu na fajnych, ciepłych i wyrozumiałych dla innych ludzi.

Lubię huśtawki. Czasami, kiedy jestem w pracy, wyskakuję na moment na pobliski ogródek jordanowski. Siadam na huśtawce, bujam się i pozwalam by wiatr rozczesał mi włosy. Wracam na chwilę do czasów dziecinnej beztroski. Minuty na huśtawce pozwalają mi oderwać się na chwilę od skomplikowanej i często ciężkiej teraźniejszości.  Nie żałuję, że nie mogę się cofnąć w czasie kiedy uczesana w dwa warkocze biegałam po polach pod zamojską wioską. Jestem wdzięczna za ten czas, który dał mi beztroskę i mam nadzieję, że moje dzieci, kiedyś docenią starania matki o ciepłe ich wspomnienia. Czas zweryfikuje czy jestem dobrą malarką przeszłości.

Avatea, mama Szkodników – Zapraszam na mój blog Szkodnikowo

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

  1. Nie wyobrażam sobie życia bez oczyszczacza. Po prostu teraz mieszkając w mieście dzieje się coś strasznego :( u nas praktycznie non stop działa viktor od stadler form bo inaczej jakość powietrza byłaby tragiczna

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 

TopW Roli Mamy na Facebooku