Ciąża i dziecko 20 lipca 2016

Rodzeństwo idealne – jaka powinna dzielić je różnica wieku?

Zawsze myślałam, że rodzeństwo powinno rodzić się w niedużych odstępach czasu, tak żeby różnica w wieku pomiędzy nimi była niewielka. Powodów do takiego przekonania miałam, a właściwie wciąż mam wiele. Dlaczego?

Po pierwsze dlatego, że według mnie, dzieci rosnące w towarzystwie innych maluchów lepiej się rozwijają, poprzez wzajemne naśladowanie, mimowolne konkurowanie ze sobą, czy naukę współpracy oraz dzielenia się, np. zabawkami.

Po drugie, rodzeństwo będące w podobnym wieku może wspólnie spędzać czas, dzięki czemu rzadziej narzeka na nudę i nie musi wiecznie prosić rodziców by pobawili się z nimi, no bo przecież zabawa w pojedynkę to żadna frajda. We dwoje lub troje, zawsze jest weselej i to bez dwóch zdań – wiem to z autopsji!

Po trzecie, rodzicom łatwiej jest zorganizować wspólne zajęcia, niezależnie od tego czy odbywają się one w domowym zaciszu, na placu zabaw czy w jakiejś sekcji sportowej. Od znajomych wiem, że bywa dla nich problematyczne odwożenie np. 6-latka na lekcje tańca i wyczekiwanie pod drzwiami sali z niecierpliwym oraz ruchliwym 2-latkiem.

Po czwarte, odchowując dzieci z małą różnicą wieku, w pewnym sensie za jednym zamachem można uporać się z odpieluchowywaniem i pozostałą nauką usamodzielniania. Zdaję sobie sprawę z tego, że w danym momencie bywa trudno, bo jeden rodzic ma tylko dwie ręce i ograniczone pokłady cierpliwości, ale w gruncie rzeczy – raz się z tym upora i ma człowiek względny spokój.

A jak sobie taki tatuś z mamusią sprawią drugiego czy kolejnego bobasa po kilku latach, no to ledwo zdążą odsapnąć od tych wszystkich kupek, papek i nieprzespanych nocy, a już muszą na nowo się z tym oswajać i zaczynać wszystko od początku.

Wiem o tym, bo sama jestem tego klasycznym przykładem. Choć wcale tego nie chciałam, ale los tak sprawił. Moje drugie dziecię przyszło na świat dopiero po pięciu latach, odkąd pojawił się mój pierworodny syn. I powiem Wam, że pomimo iż byłam gotowa na podwójne macierzyństwo, to jednak spotkałam się w pierwszych tygodniach z takim poczuciem, że z tym 5-latkiem to już było mi całkiem wygodnie. No bo przecież potrafi już sam sobą się zająć, umyć, zjeść, przesypia całe nocki, no i „pozwala” mi wyjść z domu kiedy tylko chcę. A tu „nagle” pojawiła się Pola, której muszę poświęcić 100 % swojej uwagi.

A nie, przesadziłam! Nie 100% bo przecież Jasiowi też muszę w jakimś stopniu oddać część siebie. I tu właśnie pojawia się czasem ten problem, od którego zaczęłam, czyli starsze dziecko potrzebuje innej organizacji czasu, młodsze innej. A ja matka muszę to jakoś pogodzić i ogarnąć.

Jednak, żeby nie było tak negatywnie, są też pewne plusy takiego stanu, które ja z radością zaczęłam dostrzegać. Mianowicie starszak może okazać się cudownym pomocnikiem, który zachęcony do działania będzie np. podawał pieluszki, kosmetyki czy zabawki – wbrew pozorom to dużo! Kilkulatek sprawdza się również jako jedyny w swoim rodzaju zabawiacz i odganiacz łez bo jak nikt inny potrafi Polę byle czym rozbawić do rozpuku! Poza tym, starszy brat to też cudowny stróż, który przypilnuje młodszej siostry gdy mama musi na chwilę się oddalić – to podoba mi się chyba najbardziej, bo znacznie ułatwia czasem życie.

Hmmm, może na dzień dzisiejszy jest tego niewiele, ale ja to strasznie doceniam i wierzę, że im dzieciaki będą większe, tym zakres pomocy będzie też szerszy, co niezmiernie mnie cieszy i przekonuje, że „duża” różnica wieku wcale nie musi być zła.

Prawdę powiedziawszy, w każdej sytuacji znajdują się plusy i minusy, grunt to dostrzec te lepsze strony i cieszyć się tym co mamy.

Subscribe
Powiadom o
guest

13 komentarzy
najstarszy
najnowszy oceniany
Inline Feedbacks
View all comments
Milena Kamińska
6 lat temu

Zawsze chciałam aby różnica wieku miedzy moimi dziećmi była 3 lata jest 4 ;)

Katarzyna Pawluczuk
6 lat temu

U nas różnica wieku jest 3 lata na początku
jak się urodziła mlodsz starsza była zazdrosna nawet na ręce młodszej nie można było wziąść a teraz dogadać się nie mogą biją zabierają sobie zabawki mam nadzieję że z kolejnymi latami będzie lepiej Zuzia będzie teraz miała 3 lata Monika 6 lat

W roli mamy - wrolimamy.pl

U mnie, póki co nie było scen zazdrości i mam nadzieję że tak zostanie :P

Katarzyna Pawluczuk
6 lat temu

Może właśnie chodzi o ta różnice wieku może im większą to już temu starszemu dziecku łatwiej wytłumaczyć i zrozumieć że nie jest sam ?a jak narazie puki co trzeba tłumaczyć i tłumaczyć w moim przypadku

Joanna Fizia
6 lat temu

Całkiem możliwe ;)

Agnieszka Pniok
6 lat temu

Jestem Mamą trzech Córek i sprawdziłam obie opcje :-P tzn jak wygląda sytuacja gdy różnica jest duża,i jak jest w przypadku małej ;-)
Między najstarszą a średnią jest 11 lat różnicy,między średnią a najmłodszą jest 21 miesięcy.
Zdecydowanie lepiej jak różnica jest mała.
Mimo,że początki ciężkie,to wierzę że zaprocentuje to w przyszłości :-)
Cudownie być Mamą :-D

W roli mamy - wrolimamy.pl

Też wierzę, że to zaprocentuje :) A 11 lat to już sporo :) Ale jak są same dziewczyny to może pomimo różnicy w wieku i tak znajdą wspólny język? :)

Anna Babik
6 lat temu

U mnie różnica jest 3lata i 8miesiecy:) ja wiem ze byloby mi bardzo ciężko gdyby roznica byla niewielka. Cieszę sie ze jest akurat tyle bo starszak juz sam siebie ogarnia a i przy mlodszym pomoze:) i może i jestem wygodna ale przez pól dnia mam starszego w przedszkolu dzieki czemu on sie nie nudzi (bo uwielbia swoje przedszlkole) a ja tez mam łatwiej bo zostaje mi jedno dziecię do ogarnięcia :) Plusem malej różnicy wielu jest to ze jak się przebrnie przez ciezki początek to potem prawdopodobnie dzieci sie będą fajnie razem wychowywac:) albo będą się non stop bić bo… Czytaj więcej »

Maria Ciahotna
6 lat temu

U mnie w domu było tak – cztery dziewczyny, różnica 6 lat, potem 1 rok, potem 4 lata – kiedyś bywało trudno się dogadać, teraz jest super, trzeba było do tego dorosnąć ;) a z naszymi dziećmi udało nam się trochę bliżej siebie – różnica 2,5 lat, potem rok i pół, teraz będzie 3 i 2miesiące – wszyscy są ze sobą zżyci, ale najlepiej układają się relacje tych dwóch młodszych, fajnie się dogadują, a ta najstarsza wiadomo, już chce mieć inne zajęcia… Też jestem za tym, by rodzeństwo wychowywało się razem, jak tylko się tak da :)

Barbara Konieczny
6 lat temu

Katarzyna Pawluczuk u mnie jest identyczna różnica wieku i dziewczynki są wpatrzone w siebie jak w obrazki ;)
Myślę że to dużo zależy od dziecka, od charakteru i może też od podejścia rodziców od samego początku kiedy pojawia się maleństwo ;)
Moja starsza wręcz nie mogła się doczekać siostrzyczki choć cały czas mówiła ze chce brata?
Ale jak widzę u koleżanek co się dzieje jak to młodsze zaczyna chodzić, zabierać zabawki to jestem przerażona….

Anna Sarnacka
6 lat temu

U nas róznicz 4 lata i jak na razie jest super :)

Alicja Zając Czaplińska

U mnie różnica jest 18 miesięcy. Pierwszy rok jest ciężki ale teraz kiedy córka ma prawie 3 lata a syn 1,5 jest łatwiej. Chociaż uwielbiają się bić

monika j
monika j
6 lat temu

Tylko że…. Starszak też potrzebuje uwagi..poza tym że jest na każde „podaj”, „przynieś”, „pilnuj”… Dwoje dzieci w podobnym wieku to nie lada wyzwanie dla mamy, ale chciałabym żeby rodzeństwo było kompanami do zabawy. W tym wypadku starszak jest niania do młodszego… 5 letnia różnica wieku to też różne zainteresowania na każdym etapie rozwoju…

Znad kołyski 19 lipca 2016

Trądzik niemowlęcy – przyczyny, objawy, leczenie

Trądzik najczęściej kojarzony jest ze zmianami skórnymi występującymi w wieku dorastania, tymczasem dotyka on także osoby dorosłe i niemowlęta.

Trądzik niemowlęcy

Występuje u ok. 20% najmłodszych dzieci. W zależności od momentu pojawienia się objawów dzielimy go na:

• trądzik noworodkowy – pojawia się w pierwszym okresie życia,
• trądzik niemowlęcy – występuje od 3 do 16 miesiąca.

Objawia się występowaniem zmian skórnych obejmujących najczęściej czoło, policzki. Postać trądziku podobna jest do trądziku młodzieńczego. Mogą pojawić się zaskórniaki zamknięte (białe) i otwarte (czarne), grudki (czerwone), krosty (ropne) oraz najpoważniejsza postać – torbiele. To po nich mogą pozostać trwałe blizny.

Przyczyny trądziku niemowlęcego
Nie zawsze medycyna potrafi precyzyjnie wskazać przyczyny niektórych schorzeń. Tak jest właśnie w przypadku trądziku niemowlęcego. Lekarze jednak zgodnie twierdzą, że duży wpływ mają hormony i przegrzewanie dziecka.

Trądzik jest efektem nadmiernego wydzielania sebum przez gruczoły łojowe, które w efekcie ulegają zatkaniu. Proces zaczyna się już w okresie ciąży, gdy androgeny (hormony płciowe stymulujące pracę gruczołów łojowych) przenikają przez łożysko matki do dziecka. Proces ten trwa także w okresie karmienia.

Pediatrzy mający na co dzień styczność z niemowlętami z trądzikiem zauważają związek między jego pojawieniem się i nadmiernym ubieraniem dzieci. W takich warunkach skóra nie może swobodnie oddychać i dochodzi do zatkania porów.

Pielęgnacja i leczenie
Trądzik niemowlęcy w łagodnym przebiegu nie wymaga specjalnego leczenia i na ogół samoistnie przechodzi po kilku tygodniach. Cera niemowlaka wymaga jednak szczególnej pielęgnacji. W okresie trądziku najlepiej jest ograniczyć kosmetyki, a buzię dziecka przemywać tylko wodą z dodatkiem łagodnego mydła. W tym czasie koniecznie trzeba zaprzestać stosowania oliwek i mleczek. Należy także zabezpieczyć miejsca zmienione chorobowo przed drapaniem, można dziecku założyć specjalne rękawiczki.

Przedłużający się trądzik lub o szczególnie ostrym przebiegu wymaga konsultacji lekarza. W przypadku pojawienia się grudek lub krost dermatolog może zastosować kurację antybiotykową. To ostateczność u tak małych dzieci. Antybiotyki nie powinny wpływać na dalszy rozwój dziecka, najlepsza będzie w tym wypadku erytromycyna.

Bardziej skomplikowana jest sprawa w przypadku wystąpienia torbieli, które z reguły pozostawiają blizny. Sposobem zapobiegania może być stosowanie izotretrioniny lub kortykosteroidy, pochodnych witaminy A. Mają one właściwości przeciwzapalne, przeciwłojotokowe i pomagają usunąć martwy naskórek.

Domowe sposoby na trądzik
Nie są bardzo skomplikowane i polegają głównie na właściwej pielęgnacji. Poza przemywaniem twarzy 1-2 razy dziennie, trzeba skórę odpowiednio nawilżać przy pomocy balsamów dla dzieci. Skóra sucha łuszczy się i powoduje swędzenie. To może powodować niespokojne zachowanie niemowląt. Ważne jest, by dzieci nie przegrzewać, najlepsze są ubranka z bawełny. Zapobiegają także wywołaniu reakcji alergicznych.

Powikłania
Trądzik nie jest chorobą powodującą powikłania i niebezpieczeństwo innych schorzeń, najczęściej ustępuje po kilku tygodniach. Dopiero trwający powyżej 6 miesięcy może wywoływać zaniepokojenie i konieczność podejmowania dalszych działań.

Artykuł ten ma jedynie charakter poglądowy i nie może stanowić profesjonalnej porady medycznej. Po zdiagnozowaniu niepokojących objawów u swojego dziecka należy niezwłocznie udać się do poradni dermatologicznej.

Uwaga:
Po zdiagnozowaniu niepokojących objawów należy niezwłocznie udać się do poradni dermatologicznej. Poradnia dermatologiczna doktor Marta Malek ul. Skłodowskiej-Curie 3 (Clinica Dermatologica, 2 piętro) 80-210 Gdańsk
Subscribe
Powiadom o
guest

2 komentarzy
najstarszy
najnowszy oceniany
Inline Feedbacks
View all comments
Milena Kamińska
6 lat temu

Syn miał skaze białkową

Anna Sarnacka
6 lat temu

Poradzono nam nic nie robić, tylko po prostu poczekać i sam minie i tak się stało :)

W przedszkolu 18 lipca 2016

Jak przygotować dziecko do przedszkola?

Zastanawiasz się jak przygotować dziecko do przedszkola? Połowa wakacji to ostatni moment, by to zrobić! Poniżej znajdziesz kilka pomysłów na to, jak pomóc dziecku zaadaptować się w nowej sytuacji.

1. Nie strasz!
Przedszkole to miejsce gdzie Twoje dziecko będzie spędzało kilka godzin dziennie, dlatego musisz przedstawiać je w jak najlepszym świetle, nawet jeśli sama obawiasz się „jak to będzie”. Wypowiadaj się o nim pozytywnie, o miejscu wspaniałych przygód, zabaw i radości. Nie możesz swojego strachu przenosić na dziecko. Spraw, by myśląc o przedszkolu miało ono same pozytywne skojarzenia.

2. Odwiedź przedszkole razem z dzieckiem
Pamiętasz swój pierwszy dzień w szkole czy nowej pracy? Nikt nie lubi iść w nieznane, dlatego jeśli tylko masz okazję, odwiedź przedszkole razem z dzieckiem. Jeśli Wasza placówka nie organizuje zajęć adaptacyjnych, poproś Dyrekcję o zgodę na udział w zajęciach jednej z grup. Twoje dziecko będzie czuło się bezpiecznie wiedząc, że jesteś obok i będzie miało okazję zobaczyć jak to jest być przedszkolakiem.

3. Bajka na dobranoc
Dawno, dawno temu, pewna mała dziewczynka o imieniu… To świetna metoda! Codzienna bajka na dobranoc opowiadająca o przygodach dziecka o takim samym imieniu jakie nosi Twoje dziecko, z pewnością zasieje ziarnko ciekawości! Opowiadaj o czynnościach powtarzalnych: o śniadaniu, zabawie, drzemce, spacerach, obiedzie i powrocie do domu. Przedstaw dziecku ramowy plan dnia w przedszkolu w ciekawy sposób, tak by z niecierpliwością czekało na kolejny wieczór z przygodami małego bohatera.

4. Zakupy!
Wprawka do przedszkola to jeden z obowiązkowych elementów na liście przygotowań. Zabierz dziecko na wspólne zakupy i pozwól mu samodzielnie wybrać kapcie, plecak czy piżamkę z ulubionym bohaterem. Wybrane rzeczy niech czekają na pierwszy dzień w przedszkolu. Niechaj staną się przedmiotami wyjątkowymi, przeznaczonymi tylko na tę specjalną okazję.

5. Mama niedługo wróci!
Naucz dziecko rozstań. Poproś babcię, ciocię czy sąsiadkę o chwilową opiekę nad dzieckiem. Pokaż mu jak będą wyglądały Wasze pożegnania i dotrzymuj słowa co do pory Twojego powrotu. Małe dzieci nie potrafią ocenić ile czasu minęło od Twojego wyjścia, dlatego podaj mu punkty odniesienia – obiad czy spacer. Możesz również nastawić dziecku budzik na umówioną godzinę. Pamiętaj – nie możesz zawieźć jego zaufania!

6. Pobudka, wstać!
W sierpniu zacznij przyzwyczajać dziecko do wcześniejszych pobudek. Jeśli zaniedbasz ten rytuał, możesz mieć później problem z akceptacją przedszkola, które będzie kojarzyło się z czymś negatywnym. Mało kto lubi wstawać wcześnie :)

7. Zosia Samosia
Pójście do przedszkola to ten moment, kiedy Twoje dziecko powinno znać czynności samoobsługowe. Nie wyręczaj dziecka w jedzeniu czy ubieraniu, mimo że może się to znacznie wydłużyć. Im bardziej samodzielne będzie Twoje dziecko, tym lepiej poradzi sobie w przedszkolu, a jego pewność siebie wzrośnie.

8. Mama też była przedszkolakiem!
Na pewno w zakamarkach pamięci znajdziesz  wspaniałe wspomnienia z tego okresu. Opowiedz dziecku o swoich przygodach w przedszkolu, obejrzyjcie też razem Twoje zdjęcia. Skoro mama była dzielna, to ja też dam radę :)

 

Przedszkole to ten okres naszego życia, który wspominamy z największym sentymentem, a zawarte wtedy przyjaźnie często bywają tymi na całe życie, dlatego pomóż dziecku przygotować się do tego jak najlepiej. Powodzenia!

 

Subscribe
Powiadom o
guest

2 komentarzy
najstarszy
najnowszy oceniany
Inline Feedbacks
View all comments
Milena kaminska
Milena kaminska
6 lat temu

SUPER rady, dobrze też jest pobawić się w przedszkole laleczkami

Anita
Anita
5 lat temu

Należy je nastawiać i pokazywać argumenty. ;)
Wybrałam przedszkole Wesołe Słoneczka Katowice, do którego córka chodzi z wielką chęcią.

top-facebook top-instagram top-search top-menu go-to-top-arrow search-close