Jeśli jesteście właśnie w ciąży, to pewnie macie pewne wyobrażenie macierzyństwa. Podejrzewam, że większość z was nie potrafi się już doczekać, kiedy wasze dziecko będzie na świecie. A ja wam mówię – powoli, cieszcie się każdym dniem, kiedy maluch jest jeszcze w brzuchu, bo wraz z jego narodzinami wszystko diametralnie się zmieni! 

Od ponad dwóch lat jestem mamą. Nie miałam depresji poporodowej, ani nawet baby bluesa. Mój syn od pierwszych tygodni życia spał w nocy, nie miał kolek, nie chorował, a i ząbki wychodziły mu w zasadzie bezboleśnie. Jest pogodnym i grzecznym dzieckiem. Jego tatuś bardzo mi pomaga, a chętnych do pomocy dziadków mam na wyciągnięcie ręki. Nie tylko kocham mojego synka miłością matczyną, ale i bardzo go lubię, bo fajny z niego gość. Mimo to w moim życiu zdarzają się momenty, kiedy jestem bardzo zmęczona, mam dość i potrzebuję chwili, by złapać dystans. Rzadko ktoś mówi głośno o negatywnych stronach bycia mamą, prawda?

Chcę, żebyście wiedziały, że wyobrażenie macierzyństwa przedstawiany w telewizji i czasopismach jest wyidealizowany – bo gdy wasze dziecko pojawi się na świecie nie będzie to jedynie słodka, beztroska, cudowna sielanka!  Pewnie niejednokrotnie słyszałyście, że urodzenie dziecka jest prawdziwym dopełnieniem kobiecości, a po narodzinach jest pięknie i harmonijnie. Szczupła, pięknie uczesana, z nienagannym makijażem, uśmiechnięta mama z reklam, ze ślicznym bobaskiem – aniołkiem przy piersi – to nie jest realne przedstawienie codzienności.  I pewnego dnia – zwyczaj kilka dni po porodzie –  następuje konfrontacja tego wyobrażenia z rzeczywistością. Czy nie lepiej mówić wprost, że młoda mama będzie miała trudno, nawet bardzo trudno? Po prostu wystarczy mówić, jak naprawdę jest. Nie bójmy się stwierdzenia, że gdy urodzicie, może być momentami ciężko!

Dlatego przyszłe mamy delektujcie się każdą chwilą, póki maluszek jest pod waszym sercem. Skupcie się tylko na waszych potrzebach i zajmijcie się sobą – swoim ciałem, pasjami, pomysłami. Nie odmawiajcie sobie przyjemności. Róbcie wszystko to, na co macie ochotę i róbcie to spontanicznie. Chodźcie do kina, spotykajcie się z przyjaciółmi, wyjedźcie na kilka dni, poczytajcie, wyjdźcie na nocny letni spacer, odwiedzajcie kosmetyczkę, fryzjera, zapiszcie się na jakiś kurs, zróbcie w domu imprezę dla znajomych itd. Nie będę podrzucała wam gotowych pomysłów, bo przecież same najlepiej wiecie, co lubicie robić najbardziej. Niestety nie da się wyspać na zapas. Poświęćcie ten czas, gdy czekacie na dziecko, tylko sobie, bo to ostatnie chwile, kiedy to wasze potrzeby mogą być na pierwszym miejscu.

Tak to już natura skonstruowała, że gdy rodzi się dzidziuś, mama stara się z całego serca by niczego mu nie brakowało. Karmi, przewija, przytula, kołysze, nosi, wozi, buja… i zapomina o sobie. Zmieniają się priorytety i od porodu najważniejszy staje się ten mały człowiek.  Na pierwszy plan wysuwa się poczucie wielkiej odpowiedzialności, troski o  tę małą istotkę i obowiązku wobec niej.  A gdy wreszcie niemowlę zaśnie i świeżo upieczona mama ma czas dla siebie, uwierzcie mi – nie wie za co się zabrać! Czy ten czas poświęcić na szybkie umycie włosów, zrobienie szybkiego obiadu, szybkie ogarnięcie domu, szybkie nadrobienie zaległości w prasowaniu, czy po prostu ma się położyć, odpocząć, zasnąć?

Nie chcę was przyszłe mamy straszyć, chcę tylko uświadomić, co może was czekać. Według mnie warto mieć prawdziwe wyobrażenie macierzyństwa, żeby się dobrze przygotować na to, co nastąpi. I chcę zmobilizować was do skoncentrowania się tylko na sobie i dobrego wykorzystania tych ostatnich dziewięciu miesięcy „wolności”.  A na zakończenie jeszcze tylko wam szepnę, że gdy urodzi się wasz syn czy córka, owszem może być ciężko, ale…

…będą też się działy cuda. I to każdego dnia. I musicie mieć siłę, by się nimi w pełni cieszyć! Czego wam – wszystkie przyszłe mamy – serdecznie życzę.

Fot. Robster_91/Pixabay

Kiedy dowiedziałam się, że zostanę mamą, miałam do rozważenia kilka bardzo ważnych kwestii. Przed takimi wyborami staje każda mama. Są to dylematy rodzicielstwa, które chyba już zawsze będą nam towarzyszyć – co będzie najlepsze dla naszego dziecka? Dotyczy to również karmienia. Celowo użyłam stwierdzenia karmienia a nie karmienia piersią. Nie chcę umniejszać roli matczynego mleka, bo oczywistym jest, że to pokarm dobrej jakości (przynajmniej tak zapewnia nas cała masa specjalistów), ale dlaczego umniejszana jest rola mleka modyfikowanego tego zrozumieć nie mogę. A więc o co chodzi…?

Pierwsze pytania, które słyszałam zaraz po narodzinach mojej córeczki to: ile waży? Czy jest zdrowa? Czy karmię (w założeniu oczywiście chodzi o karmienie piersią)? Natomiast rzadko zadawanym pytaniem było: jak się czujesz? Może potrzebujesz pomocy? Pytanie o karmienie zdawało mi się być co najmniej pytaniem nie na miejscu, zwłaszcza że samą mną niewiele osób (poza najbliższą rodziną) się interesowało, ale za którymś razem można do tego przywyknąć. Do tej sytuacji przygotowała mnie wspaniała położna, z którą spotykałam się będąc jeszcze w ciąży. Ona jako pierwsza powiedziała, że nie trzeba za wszelką cenę karmić dziecka piersią. Pierwsza myśl jaka mi się nasunęła to ta, że przecież to oczywiste. Jednak okazuje się, że jest inaczej.

Każda mama pewnie nie raz usłyszała laktacyjne slogany typu „dobra mama karmi piersią”, „mleko matki to najlepsze co można dać dziecku”. Nie sposób się z tym zgodzić, mimo że są to jedne z najbardziej popularnych argumentów. Takie slogany nie pomagają mamom, które mają kryzys nie tylko laktacyjny. Skoro dobrą mamą jest ta, która karmi piersią, to idąc tym tokiem rozumowania – złą mamą jest ta, która piersią nie karmi. Przecież całe „dobro” nie mieści się tylko w sposobie karmienia, a całym macierzyństwie. Poza tym czy dobrą mamą jest ta, która karmi piersią, ale zaniedbuje, nie daj Boże bije dziecko? W tym wypadku owe hasło nie ma potwierdzenia. Drugi popularny slogan – „mleko matki to najlepsze co można dać dziecku” też jest nieco na wyrost. Gdyby został zmodyfikowany na „mleko matki to najlepszy pokarm, który można dać dziecku” nie miałabym zastrzeżeń.

Nie krytykuję idei promowania karmienia piersią, lecz to w jaki sposób jest to robione. Nie wiem czy jest to niezamierzone czy są to celowe zabiegi psychologiczne. Liczę jednak, że jest to przerost formy nad treścią, a nie działanie na podświadomość kobiety – matki. Ja sobie poradziłam z „terrorem laktacyjnym”, ale jest wiele mam, które nie potrafią tego zrobić, bo wszędzie słyszą, że to ich matczyny obowiązek. W szpitalu, gdy poprosiłam, aby moja córka została dokarmiona, usłyszałam że „w naszym szpitalu nie stosuje się takich praktyk, u nas się karmi piersią”. Nie dałam za wygraną, bo wiem jakie mam prawa. Mamy „atakowane” są stwierdzeniami o wyższości mleka matki nad mlekiem modyfikowanym. Nawet sami producenci mleka temu ulegają i w reklamach czy na opakowaniach widzimy formułkę, że mleko matki to najlepszy pokarm dla dziecka. Te wszystkie działania pogłębiają tylko depresję u mam na skraju załamania, gdy z różnych przyczyn nie może, nie potrafi nakarmić dziecka piersią. Taka mama oczekuje pocieszenia, a dzieje się przeciwnie. Warto czasem tylko wspomnieć, że mamy alternatywę w postaci butelki, co wcale nie znaczy, że namawia się do sztucznego karmienia.

Taka „butelkowa cisza” jest prawie (o ile nie na pewno) tematem tabu i przez to mamy boją się sięgnąć po butelkę w potrzebie, stresują się, co nie wpływa korzystnie na laktację – błędne koło. A kiedy już mama sięgnie po „ratunek” męczy się z wyrzutami sumienia – zupełnie niepotrzebnie, bo przecież starała się zrobić najlepiej dla dziecka – nie pozwoliła mu być głodnym. Nie można dopuścić, aby choć jedna mama pomyślała „co ze mnie za matka, skoro nie potrafię wykarmić swojego dziecka?!” – otóż NAJEPSZA dla swojego dziecka, bo nie sposób karmienia świadczy o tym jaką się jest mamą.

Sprawę trzeba postawić jasno – karmienie piersią to najlepszy sposób karmienia, ale nie jedyny. Świat się nie zawali jeśli zamienimy pierś na butelkę, a już tym bardziej dziecku nie stanie się krzywda. Więź można nawiązać z dzieckiem nie tylko karmiąc piersią. Możliwe jest to przy karmieniu butelką. Dzieci karmione mlekiem modyfikowanym rozwijają się prawidłowo, mają odporność (często lepszą od dzieci „z piersi”), nie są opóźnione w rozwoju emocjonalnym czy motorycznym.  Nie można podlegać presji otoczenia tylko dlatego, że ktoś od nas wymaga rzeczy na które czasem nie mamy wpływu. Karmienie piersią – tak, za wszelką cenę – nie. Znam mamy, które zmuszały się do karmienia piersią. Znam tez takie, które zbyt dosadnie wzięły do siebie laktacyjne porady i nie dając sobie z tym wszystkim rady popadały w depresję, były nieszczęśliwe, sfrustrowane. Życzyłabym sobie i wszystkim mamom, aby zakończył się okres piętnowania butelki na rzecz pięknego macierzyństwa, bo dobra mama to szczęśliwa mama, a dróg do szczęścia jest wiele….

Jak wygląda zwykły tydzień osoby studiującej w Wyższej Szkole Kształcenia Zawodowego – jakie rozwiązania usprawniające naukę oferuje uczelnia i jaką rolę odgrywają zjazdy? Zebraliśmy najważniejsze informacje na ten temat w formie faktów i mitów. Sprawdź! (więcej…)

Wakacje to dla nastolatków czas wolności. Dla rodziców często również czas niepokoju. Bo choć przez cały rok narzekamy, że nasze dzieci są „przyklejone” do ekranów, nie potrafią ugotować sobie obiadu i wiecznie czegoś od nas potrzebują, to kiedy nagle chcą więcej samodzielności, nie zawsze przyjmujemy to ze spokojem. „Mamo, mogę pojechać z koleżankami nad jezioro?”, „Tato, nie musisz po mnie przyjeżdżać”, „Dam sobie radę” – takie zdania potrafią wywołać w rodzicach całą lawinę emocji. Z jednej strony jesteśmy dumni, że nasze dziecko dojrzewa. Z drugiej trudno pozbyć się obaw, czy na pewno jest gotowe na większą niezależność. (więcej…)

Jako rodzic mam świadomość, że zgodnie z zaleceniami WHO dzieci do 3. roku życia nie powinny korzystać z ekranów. Dlatego, mimo że sama przetestowałam aplikację Super Stories, nie korzystałam z niej razem z moim dzieckiem. Przyjrzałam się jej jednak z myślą o przyszłości oraz o starszych dzieciach, szczególnie w wieku przedszkolnym – takich, dla których została zaprojektowana. (więcej…)

W nadchodzącym sezonie letnim moda staje się fascynującym dialogiem między duchem vintage a surowym minimalizmem. Odkryj najważniejsze modowe hity na lato, od mikroszortów po transparentne spódnice i białe sukienki maxi. Poznaj kluczowe materiały, kolory i akcesoria, które pozwolą Ci stworzyć funkcjonalną szafę kapsułową, łączącą elegancję z komfortem. Przygotuj się na lato w wielkim stylu!

(więcej…)

Gdy rozwój dziecka zaczyna budzić niepokój, rodzice często jako pierwsi dostrzegają drobne sygnały, których inni mogą nawet nie zauważyć. Intuicja nie daje im spokoju, dlatego zaczynają szukać odpowiedzi. Najpierw ostrożnie, później coraz bardziej intensywnie. Właśnie wtedy wielu z nich trafia do internetowych grup, forów i społeczności skupiających rodziców przechodzących przez podobne doświadczenia. To tam można zobaczyć prawdziwe emocje. Nie te idealne, znane z mediów społecznościowych, ale autentyczne: strach, bezsilność, zmęczenie i poczucie zagubienia. Wpisy pisane późno w nocy. Anonimowe pytania. Historie ludzi, którzy nie wiedzą już, komu ufać i gdzie szukać pomocy. (więcej…)

Nastawiasz pranie, patrzysz na wyświetlacz i wszystko wydaje się jasne: godzina, półtorej, dwie. Wrzucasz ubrania, uruchamiasz program i… po czasie okazuje się, że pranie jeszcze trwa.

Jeśli masz wrażenie, że pralka pierze dłużej, niż wskazuje czas programu, nie jesteś sama. To jedna z najczęściej zauważanych „dziwności” w nowoczesnych urządzeniach. Dobra wiadomość jest taka, że w większości przypadków nie oznacza to usterki.

Czas programu w pralce to tylko szacunkowa wartość

W starszych modelach sprawa była prosta – program trwał dokładnie tyle, ile pokazano. W nowoczesnych pralkach sytuacja wygląda inaczej.

Czas widoczny na początku to jedynie prognoza, która może się zmieniać w trakcie cyklu. Pralka analizuje warunki prania i na bieżąco dostosowuje długość programu, dlatego finalny czas często różni się od tego, który widzisz na starcie.

Pralka dostosowuje czas do ilości i rodzaju ubrań

Jednym z głównych powodów, dla których pranie trwa dłużej, jest automatyczne dopasowanie programu do wsadu.

Urządzenie ocenia, ile ubrań znajduje się w bębnie i jak się układają podczas pracy. Inaczej traktuje lekkie koszulki, a inaczej ciężkie ręczniki czy pościel. Jeśli uzna, że potrzebuje więcej czasu, wydłuża odpowiednie etapy prania, płukania lub wirowania.

Podgrzewanie wody często wydłuża cykl prania

Kolejnym momentem, w którym program może się „rozjechać”, jest nagrzewanie wody. Pralka musi osiągnąć i utrzymać odpowiednią temperaturę, co nie zawsze przebiega idealnie według planu.

Na czas wpływają między innymi twardość wody, osad na grzałce czy ilość prania w bębnie. Im trudniejsze warunki, tym dłużej trwa osiągnięcie właściwej temperatury, a cały program się wydłuża.

Zbyt dużo detergentu oznacza dodatkowe płukanie

Częstym powodem wydłużonego prania jest też nadmiar proszku lub płynu.

Jeśli użyjesz zbyt dużej ilości detergentu, w bębnie powstaje nadmiar piany. Pralka musi ją dokładnie wypłukać, więc automatycznie dodaje kolejne cykle płukania. W efekcie program trwa znacznie dłużej, niż przewidywano.

Niewyważone ubrania w bębnie mogą zatrzymać wirowanie

Jeśli pranie zbierze się w jedną stronę bębna, pralka ma problem z rozpoczęciem wirowania. Dzieje się tak najczęściej przy ciężkich lub chłonnych rzeczach, takich jak ręczniki, koce czy pościel.

W takiej sytuacji urządzenie próbuje rozłożyć wsad równomiernie, obracając bęben w różne strony. Dopiero gdy uzna, że jest to bezpieczne, przechodzi dalej. To jeden z częstszych powodów, dla których czas prania nagle się wydłuża.

Problemy z odpływem wody również wydłużają program

Jeśli woda nie odpływa prawidłowo, pralka nie może przejść do kolejnego etapu.

Przyczyną bywa zabrudzony filtr, częściowo zatkany wąż odpływowy albo drobne przedmioty blokujące przepływ. W takich sytuacjach cykl zatrzymuje się lub znacząco wydłuża, mimo że na wyświetlaczu nie zawsze widać od razu zmianę czasu.

Dlaczego pralka zmienia czas w trakcie prania?

Nowoczesne pralki działają dynamicznie – nie realizują programu „minuta po minucie”, tylko dostosowują go do warunków w czasie rzeczywistym.

Dlatego czas prania może się wydłużyć, ale w wielu przypadkach… także skrócić. To normalne i wynika z pracy czujników oraz algorytmów, które optymalizują zużycie wody, energii i skuteczność prania.

Kiedy wydłużony czas prania powinien niepokoić?

W większości przypadków dłuższe pranie to normalne zjawisko. Warto jednak zwrócić uwagę, jeśli sytuacja powtarza się regularnie lub pojawiła się nagle.

Jeżeli programy zaczynają trwać znacznie dłużej niż wcześniej, niezależnie od wsadu, dobrze sprawdzić filtr pompy, odpływ wody oraz ilość używanego detergentu. Czasem problemem może być też osad na grzałce.

Jeśli pralka pierze dłużej, niż wskazuje czas programu, zazwyczaj nie ma powodu do obaw. Współczesne urządzenia nie działają jak proste timery – analizują warunki i dostosowują cykl w trakcie pracy.

Wydłużony czas najczęściej wynika z ilości ubrań, temperatury wody, piany lub wyważenia wsadu. W praktyce oznacza to jedno: pralka nie „spóźnia się”, tylko dopracowuje pranie tak, aby efekt był lepszy.

Są gry, do których wraca się z przyjemnością, nawet jeśli nie zaskakują już tak mocno jak za pierwszym razem. Dla mnie właśnie taki jest „Everdell: Srebrnoszrony” – zimowa odsłona dobrze znanego świata, która nie wywraca zasad do góry nogami, ale rozwija je w sposób bezpieczny, spójny i po prostu bardzo przyjemny. (więcej…)

Wiedźmin: Ścieżka Przeznaczenia – Ronin to jedna z tych gier, które zostają w głowie na długo po zakończeniu rozgrywki. Nie tylko dlatego, że jest piękna wizualnie, ale też dlatego, że potrafi solidnie przycisnąć i zmusić do myślenia na kilku poziomach jednocześnie. (więcej…)

Pamiętacie jeszcze te czasy, kiedy blokowaliście Bandido lub Bandidkę każdy możliwy korytarz, żeby tylko nie dać im uciec? Aż trudno uwierzyć, ale od premiery tamtej kultowej, kieszonkowej karcianki minęło już równe 10 lat! Z okazji tej okrągłej rocznicy wydawnictwo IUVI Games postanowiło zaskoczyć graczy i postawić sprawę na głowie. W najnowszej odsłonie – Bandido: Alcatraz – zmieniamy front. Koniec z pomaganiem strażnikom. Tym razem to my stajemy się wspólnikami w ucieczce z najsłynniejszego więzienia świata!

Czy ta zmiana zasad po dekadzie od premiery pierwowzoru daje radę? Przekonajcie się sami! (więcej…)

Czujesz, że ciągłe zmęczenie to Twój nowy standard, a nie chwilowy stan, który mija po weekendzie czy spokojniejszym dniu? Jeśli łapiesz się na tym, że nawet po przespanej nocy dalej brakuje Ci energii, a proste rzeczy zaczynają kosztować więcej wysiłku niż kiedyś, to warto zatrzymać się na chwilę i sprawdzić, co tak naprawdę może za tym stać.

Bo odpowiedź na pytanie „dlaczego jestem ciągle zmęczona” rzadko jest tak prosta, jak „za mało snu”, choć to pierwsze, co przychodzi do głowy. (więcej…)

Kto pierwszy sięgnie po Zeusa? A może ważniejsze jest to, kto zdoła go utrzymać choćby przez chwilę. W tej grze figurka najważniejszego z bogów krąży z rąk do rąk, punkt wydaje się już pewny, po czym w ostatniej sekundzie wszystko się zmienia. „Zeus” okazał się dużo bardziej emocjonujący, niż sugeruje niewielkie pudełko – szybki, trochę złośliwy i dokładnie taki, że po jednej partii od razu ma się ochotę na rewanż. Wiadomo, Zeus jest tylko jeden. Pytanie: kto się na niego załapie? (więcej…)

Teoretycznie powinno być łatwiej. Dni są dłuższe, słońce zagląda do okien, wszystko budzi się do życia. A jednak właśnie w kwietniu często łapię się na tym, że mam mniej energii niż zimą. Trudniej się zebrać, rano chce się spać, a popołudniem najchętniej zrobiłabym tylko jedno – ukryła się pod kocykiem. I okazuje się, że to wcale nie jest kwestia lenistwa. Wiosenne zmęczenie naprawdę istnieje i dotyka wielu osób. (więcej…)