Dzień Kobiet. Oto czego sobie i Wam życzę, drogie Panie

Dzień Kobiet. Oto czego sobie i Wam życzę, drogie Panie


Żaklina Kańczucka

8 marca 2018

Mąż mój przyjechał do domu wczoraj z zakupów i rzucił na stół Ptasie Mleczko cytrynowe. Rzucił także w eter, że to z okazji Dnia Kobiet. No po prostu pycha, przygarnęłam więc z uśmiechem, bo ja, jak to ja, słodycze uwielbiam. Tylko jak to z okazji Dnia Kobiet, skoro wczoraj było wczoraj, a dziś jest dziś i dopiero zaczynam świętować?

Wyraziłam swoje wątpliwości, bo o ile mnie pamięć mnie myli, to w Dzień Kobiet miałam nie zażerać się słodyczami, a siedzieć na fotelu i dziarać sobie kark. Bo wymyśliłam oto kolejny tatuaż, który miał ukoronować moją kobiecość i macierzyństwo. Póki co, siedzę w kuchni przy stole i piszę ten tekst. To jednak nie to samo, co tatuowanie.

Przy okazji pomyślałam sobie, czego mogłabym sobie i Wam, drogie kobietki życzyć. W końcu Dzień Kobiet zobowiązuje do czegoś pozytywnego, prawda? A więc przyznajcie, czego Wam najbardziej brakuje? Szczęścia? O, tego nigdy za wiele. Zdrowia? Obowiązkowo, bo jak mawia mój ukochany Dziadziuś, jak jest zdrowie, to będzie wszystko inne. Tylko trzeba chcieć. Otóż to, chęci tym samym Wam życzę, żeby chciało się mocniej, niż się zazwyczaj nie chce. Pomyślności? A nawet wypiję za Waszą i moją pomyślność. Niech się wiedzie!

Poza tym, a może przede wszystkim, życzę Wam miłości, nie tylko w Dzień Kobiet. Miłości ze strony rodziców, rodzeństwa, męża i dzieci. Byście zawsze czuły się ważne, nie tylko dziś, żeby tego magicznego ciepełka nigdy nie zabrakło. Aby te spływające z różnych stron życzenia miały moc sprawczą każdego innego dnia roku. By dobre słowo i czuły dotyk rozpieszczał Was codziennie, bez powodu. Bądźcie piękne i dobre (dla siebie). Bądźcie zawsze sobą i żyjcie tak, by świadomość bycia kobietą nie zawężała się jedynie do małżeńskiego łoża, konieczności mycia garów i odprowadzania dzieci do szkoły. Wszystkiego dobrego, moje Wy niesamowite KAŻDEGO DNIA kobiety!

 

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 

Mało? To może sprawdź kolejny tekst :)

Telefon ze szkoły! Odebrać, nie odebrać?

Telefon ze szkoły! Odebrać, nie odebrać?


Basia Heppa-Chudy

6 marca 2018

Gdy pojawia się małe dziecko, to na nie dmuchamy, chuchamy i krążymy nad nim niczym helikopter ratunkowy. Szukamy informacji, zapisujemy się na liczne fora i grupy, upewniamy się, czy dobrze nosimy, prawidłowo karmimy i właściwie reagujemy na dany kolor kupki. Otaczając troską i uwagą naszego szkraba, pełni niepokoju przeżywamy jego adaptację w przedszkolu, a w końcu z drżącym sercem doświadczamy obaw, czy poradzi sobie w pierwszej klasie.

I nagle – jak za sprawą jakiejś czarodziejskiej (a raczej czarnoksięskiej) różdżki – czar pryska i coś się zmienia! W nas – rodzicach. Ok, na szczęście nie we wszystkich ta – niezrozumiała dla mnie – przemiana następuje, ale powiedzmy sobie szczerze, ona w ogóle u nikogo nie powinna się zadziać!

Pracując w szkole, niestety często spotykam się z sytuacją, że gdy istnieje taka potrzeba, to nie można dodzwonić się do żadnego z rodziców. Nikt nie odbiera, telefon jest wyłączony, albo „nie ma takiego numeru”! Im dziecko jest w starszej klasie, tym częściej takie zdarzenie ma miejsce.

Drogi Rodzicu, czy naprawdę nie obchodzi Cię, co się właśnie w danej chwili dzieje z Twoim dzieckiem?

No dobrze, umówmy się, że telefon z informacją, że Twoje dziecko coś zbroiło, nie należy do najprzyjemniejszych. Ale i tak lepiej chyba dowiedzieć się o wyskoku naszego małolata od razu, z pierwszej ręki, niż po czasie od osób trzecich. Zresztą to tylko jeden i to najbardziej optymistyczny powód telefonu ze szkoły. Kolejnym znacznie popularniejszym jest zły stan zdrowia Twojego dziecka – gorączka, wymioty, ból głowy… Naprawdę chcesz, żeby Twoje dziecko siedziało z takim samopoczuciem i męczyło się w szkole? Ono potrzebuje Twojego przytulania, troski, łóżka,  lekarza, a nie siedzenia wielu godzin w szkolnej ławce. Nauczyciel nie ma prawa podać mu żadnych leków, a opieka nad chorym podopiecznym jest trudna do wykonania, bo ciężko zostawić resztę klasy, na rzecz ucznia, który potrzebuje najwięcej uwagi. I jeszcze najgorsza sytuacja, gdy zdarzy się nieszczęśliwy wypadek, w dodatku będzie potrzeba wezwania pogotowia ratunkowego – Twoja obecność jest wtedy niezbędna.

Krótki apel – bardzo Cię proszę, nigdy nie ignoruj telefonu ze szkoły dziecka. Dopilnuj, by mieć go zawsze naładowany przy sobie. Nie zapominaj, poinformować od razu wychowawcę, gdy tylko zmienisz numer.
Chodzi o bezpieczeństwo i dobro Twojego dziecka!

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

  1. milena Kaminska

    Jak najbardziej podpisuję się pod tym apelem, pracując w szkole zaledwie kilka lat miałam sytuacje w których musiałam pilnie skontaktować się z rodzicami w sprawie złego stanu zdrowia. Na szczęście do tej pory rodzice zawsze odbierali telefon i szybko reagowali. Liczę się jednak z tym że przede mną jeszcze wiele trudnych sytuacji i życzę sobie i innym aby kontakt z rodzicami był zawsze jak najlepszy.

  2. Karolina Rozbiewska

    I ja też się podpisuje pod tym zarówno jako nauczyciel jak i rodzic

  3. Dziękuję za miłe słowa i pozdrawiam 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 

To co? Jeszcze jeden artykuł?

3 miesiące z Legimi – jak to działa? Ile kosztuje? Moje wnioski

3 miesiące z Legimi – jak to działa? Ile kosztuje? Moje wnioski


Agnieszka Jelinek

5 marca 2018

Lubisz czytać książki, ale nie masz na nie miejsca w domu? Może niekoniecznie chcesz kupować książki, bo nie wiadomo, czy ci się spodobają? A gdyby tak przejść na ebooki i audiobooki? Co o tym myślisz?

Trochę ponad rok temu dostałam w prezencie czytnik ebooków Kindle, bo mój mąż nie mógł już patrzeć, jak się męczę i czytam książki na telefonie. Zakochałam się w nim od razu. Początkowy szał trwał krótki czas. W pewnym momencie stanęłam przed koniecznością zakupu ebooka. Od razu przyznam, że nie mam czasu szukać i szperać po różnych stronach w poszukiwaniu promocji. Kupiłam może ze dwa razy i niestety tytuły były nietrafione. Wściekałam się na siebie za wydaną kasę.

Wtedy na mojej drodze stanęła aplikacja Legimi, która w swojej internetowej bibliotece zawiera ponad 25 tysięcy tytułów ebooków i audiobooków. Ponadto aplikacja ma wersję na chyba każde możliwe urządzenie, jak komórka, komputer, czy tablet. Działa zarówno na systemie iOS, Android, Windows Phone czy Windows. Od kilku miesięcy jest także kompatybilna z czytnikami Kindle.

Na czym polega to całe Legimi? To nic innego jak jedna wielka internetowa biblioteka, z której śmiało można korzystać w ramach dostępnych opcji abonamentowych (od ok. 7 zł do 45 zł). Na początku warto spróbować przetestować przez tydzień za darmo, a później albo złapiesz bakcyla, albo nie. Dobrym rozwiązaniem jest także możliwość wykupienia dostępu tylko na jeden miesiąc, a nie od razu deklarowanie się na cały rok. Ponadto, co odkryłam niedawno, na swoim koncie zgarnia się dodatkowo punkty, które można wykorzystać na zakup jakiegoś konkretnego tytułu. Bo muszę dodać, że w momencie, gdy skończy ci się abonament, ściągnięte książki, nawet jeśli są na Kindle, czy w telefonie, nie dadzą się już otworzyć, więc czasem warto mieć “tę” wybraną książkę dla siebie.

W ramach najwyższego abonamentu miałam nieograniczony dostęp do ebooków, audiobooków, które dowolnie mogłam słuchać lub czytać na telefonie, tablecie.  W opcji abonamentu mogłam korzystać z czterech urządzeń, więc przetestowałam tę bazę nie tylko ja, ale i mój szanowny małżonek, który wtrąci później kilka słów od siebie. Ponadto mogłam wypożyczyć dodatkowo do 10 książek miesięcznie na czytniki Kindle

Początkowo myślałam, że 10 ebooków na Kindle w miesiącu, to za mało. Jednak czas zweryfikował moje plany. Najczęściej czytam w drodze do  i z pracy oraz wieczorami, gdy domownicy już śpią. Chyba tylko na przełomie grudnia  i stycznia pochłonęłam 8 książek. Książki pobrane na “półkę” można przesłać na czytnik po jego podłączeniu kablem usb do komputera, na którym zainstalowana jest aplikacja Legimi.  Niestety tylko książki zakupione w Legimi można przesłać mailem na czytnik. Może w przyszłości to się zmieni. Czas pokaże.

Początki korzystania z programu nie były dla mnie najłatwiejsze, ale z biegiem czasu okazuje się, że obsługa aplikacji jest funkcjonalna i prosta. Miałam też dość spory problem z pierwszym pobranym z Legimi ebookiem na Kindle, który często się zawieszał i konieczne było restartowanie całego urządzenia, co niestety było uciążliwe. Pomogło dopiero usunięcie książki z czytnika i ponowne wgranie jej. Trudno powiedzieć, czy to wina danej książki, czy urządzenia.

Przez ostatnie trzy miesiące pochłonęłam łącznie 15 książek. Wśród nich znalazły się najnowsze powieści Steve’a Berry’ego (Stan zagrożenia, Czternasta kolonia), ale sięgnęłam także po wcześniej nie znanych mi autorów jak Piotr C. i jego dwie książki Pokolenie IKEA i Pokolenia IKEA.Kobiety. Ponadto sięgnęłam po książki Alex Kavy, czy Guillaume Musso i wiem, że chcę więcej.

Zatem, czy do dobry pomysł zainwestować w taką formę wypożyczania książek?

Zanim się zdecydujesz, warto przejrzeć dostępne tytuły pod kątem zainteresowań, bo dla jednych wybór będzie wystarczający, a dla innych nie.

Plusy

  • Największym dla mnie plusem jest fakt, że nie muszę zapisywać się w bibliotece na najnowsze książki i czekać na swoją turę. W Legimi mam od razu dostęp do nowości i tysiąca innych tytułów. Dzięki takiej internetowej wypożyczalni nie tracę czasu na przejście do biblioteki – bo niestety nie jest mi po drodze. 
  • Kolejnym plusem jest także oszczędność – masz do wyboru kilka opcji abonamentu, więc dostosowujesz je pod siebie.
  • Dużym plusem jest to, że czytasz LEGALNIE!

Minusy

  • Dużym minusem jest czytelność strony – czasem trudno się połapać, czy książka jest na Kindle i zdarzyło mi się z uporem maniaka ściągać jedną książkę, aż nawet pisałam w tej sprawie do techników.
  • Pozostając przy stronie www, fajna byłaby opcja sortowania książek, np. po dacie dodania nowych pozycji do serwisu.
  • Niestety,  niektóre książki nie są dostępne w abonamencie, trzeba dodatkowo za nie zapłacić, ale tutaj można skorzystać z punktów, które się zbiera.

Mały bonus na koniec

Na zakończenie mam dla Ciebie jeszcze kilka słów od mojego męża, któremu oddaję głos:

Gdy po raz pierwszy zainstalowałem program Legimi na swoim telefonie (Huawei p8) miałem sporo kłopotów technicznych. Zwykle sprowadzały się do zbyt małej pamięci, która szybko zapełniała się dużą ilością czytanych i słuchanych przeze mnie książek. Tak stałem się audiobookoholikiem – jeśli taka przypadłość istnieje. Słuchałem i słuchałem. Po skończeniu pierwszych pięciu tomów Evana Currie (Odyssey one) wypożyczyłem  następne (Hayden War), potem następne… i następne. W ciągu trzech miesięcy przeczytałem i przesłuchałem wszystkie książki trzech autorów. Teraz muszę zgłosić protest – skończył mi się abonament, a ja chcę więcej!

To jest bardzo uzależniające. Chodziłem do pracy słuchając książki science fiction, odrywając się od pracy wkładałem słuchawki do uszu, by odpłynąć przy głosie lektora wciągającego mnie w fabułę książki, gdzie główną bohaterką była dziewczyna…

I skończyło się. To niesprawiedliwe. Uważam, że takie rzeczy powinny być dla wszystkich, powszechnie dostępne. Jeśli mamy wspierać czytelnictwo w Polsce, to to jest najlepsza forma.

Więcej Legimi. Legimi dla ludu. Legimi limity bez granic. Tak będą wyglądać moje transparenty, gdy dowiem się o takiej manifestacji.

Po dwóch tygodniach bez abonamentu, bez audiobooków, nowych książek zdecydowaliśmy się na kolejny miesiąc. To jest już uzależnienie, ale siedzimy w tym razem, czego i Tobie życzę.

Wpis powstał we współpracy z Legimi.pl

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

  1. Uwielbiam książki w wydaniu tradycyjnym, ale ostatnio Szkodniki poszukują lektur do szkoły. Niektóre lektury naprawdę trudno zdobyć. Możesz mi powiedzieć jak z ofertą lektur na Legimi, dla podstawówki oczywiście :)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 

Sprawdź nasz kolejny artykuł

Dziecko w szpitalu? Rodzicu sprawdź, jakie masz prawa

Dziecko w szpitalu? Rodzicu sprawdź, jakie masz prawa


Mirella

2 marca 2018

Szpitale dziecięce niestety nie świecą pustkami. Dzieci trafiają do nich codziennie. Wraz z dziećmi w szpitalu pojawiają się rodzice lub opiekunowie i… no właśnie. Tak naprawdę nie do końca znają swoje prawa i nie zawsze potrafią je wyegzekwować.

Pobyt rodziców w szpitalu z chorym dzieckiem jest regulowany prawami pacjenta i Europejską Kartą Praw Dziecka. Zgodnie z nimi chore dziecko ma prawo do opieki i pielęgnacji przez osoby najbliższe. Prawo to może być realizowane przez całą dobę. I na tym w zasadzie pewniki się kończą.

Kto może przebywać z dzieckiem w szpitalu?

Nigdzie nie jest określone, ile osób może przebywać z dzieckiem w szpitalu. I wbrew pozorom tu nie działa zasada, że co nie jest zabronione, jest dozwolone. Nietrudno sobie wyobrazić, co by było, gdyby przy łóżku każdego dziecka czuwało jednocześnie kilka osób. Nie tylko sparaliżowałoby to pracę personelu medycznego, o komforcie małych pacjentów także nie mogłoby być mowy. Dlatego szpitale regulują te sprawy wewnętrznymi rozporządzeniami. Na ogół w dzień z dzieckiem mogą być oboje rodzice, w nocy jedno z nich. Zamiast rodziców przy dziecku mogą czuwać osoby przez nich wskazane lub inni opiekunowie prawni.

Warto wiedzieć, że rodzice mają prawo być obecni także przy badaniach i zabiegach, które nie wymagają sterylnych warunków. W praktyce: rodzic może być obecny przy pobieraniu krwi, ale już przy operacji chirurgicznej nie.

Na co mogą liczyć rodzice?

Najkrócej rzecz ujmując: na nic. Szpital ma obowiązek umożliwić rodzicom pobyt z dzieckiem na oddziale, ale nie jest jasno określone, na czym to umożliwienie ma polegać. Stąd w różnych szpitalach wygląda to bardzo odmiennie. W jednym na rodziców czekają wygodne łóżka, w drugim trzeba się zadowolić postawionym przy łóżeczku dziecka krześle. Szpital nie ma obowiązku zapewniać miejsc do spania dla rodziców. Warto o tym wiedzieć i nie próbować walczyć z wiatrakami. Ponadto szpital ma prawo do pobierania opłat za pobyt rodziców na oddziale (wyjątkiem są matki karmiące na oddziałach noworodkowych). Na ogół nie są to duże kwoty i mają za zadanie pokrycie kosztów wody i prądu. Rodzic w szpitalu nie może liczyć na wyżywienie.

Komunikacja na linii szpital – rodzice

To jest prawdopodobnie powód, dla którego rodzice nie są na oddziale mile widziani. Nie wszędzie oczywiście, ale z doniesień medialnych wiem, że zdarza się to i to wcale nie tak rzadko. Otóż rodzice mają prawo do rzetelnej informacji medycznej. Czyli po polsku mówiąc: mają prawo zadawać pytania przy każdej okazji i bez okazji. Lekarz ma obowiązek wyjaśnić, na czym polega choroba dziecka i dlaczego stosuje takie, a nie inne leczenie. Pielęgniarka nie ma prawa odmówić odpowiedzi na pytanie, jaki zabieg w danej chwili wykonuje, czy jakie lekarstwo podaje. Na każdy zabieg i podanie lekarstwa rodzice powinni wyrazić zgodę. Wyjątkiem są sytuacje bezpośrednio zagrażające życiu dziecka.

 

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

  1. Chciałam tylko nieśmiało przypomnieć, że rodzice mają również w szpitalu obowiązki… I przyniesienie na patologię noworodka przypadek nr 1 GRYPY przypadek nr 2 ZAPALENIA PŁUC, przypadek nr 3 ROTA WIRUSA jest skrajną nieodpowiedzialnoscią i prawo do pobytu z dzieckiem tego nie tłumaczy…

    1. Oczywiście masz rację. W sumie to jest tak oczywiste, że nawet nie przyszło mi do głowy podkreślać, że tylko zdrowy rodzić ma prawo przebywać na oddziale…

    2. Niestety to nie jest oczywiste… I w ogóle dla ludzi nie jest oczywiste, że jak się jest chorym to nie zakłada się wizyt w szpitalu znajomy….
      I tak samo na czas reanimacji swojego czy cudzego dziecka rodzić ma obowiązek opusici salę A nie awanturować się, że ma prawo przebywać z dzieckiem…
      To takie kwiatki ode mnie z pracy…

    3. A tak z ciekawości, o co chodzi z tą reanimacją? Tzn. czemu rodzic ma wyjść?

    4. Bo po pierwsze to nie widok… A po drugie przeszkadza i zabiera miejsce… personel nie może odbija się od stojącego rodzica jak musi przejść po coś, wziąć leki czy sprzęt przyciągnąć…

    5. Oki, rozumiem, trudne ale do zaakceptowania.

    6. Przeciez przy kazdej „ceremonii” przyjecia na oddzial rodzic czy osoba odpowiedzialna podpisuje zgode na leczenie wiec jesli w Polsce wymagana jest jeszcze zgoda „detaliczna” to jest to prosze szanownego kolezenstwa „letkie” przegiecie.

    7. Wiesz, jak trafiłam z Duśką na SOR to pani doktor przepisała antybiotyk, którego moje dziecko nie może przyjmować i ja to zgłosiłam. Ot, takie przeoczenie. Więc może jednak lepiej, jak za każdym razem zapytają, czy mogą podać konkretny lek?

    8. U mnie w Klinice absolutnie na wszystko pacjent podpisuje osobne zgody…

    9. W roli mamy – wrolimamy.pl U mnie w ormulazu podpisywanym przy przyjeciu jest wyszczegolnionych kilka sytuacji, miedzy innymi kwestia alergii. Dooobrze, przyjmijmy, ze jest to „osobniczo zmienne” :P – co kraj to…

    10. Ja też wypisywałam leki na które dziecko jest uczulone, po prostu nikt do tego nie zajrzał :(

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 

Top W Roli Mamy na Facebooku