Akademia Mądrego Dziecka – kreatywna seria do nauki i zabawy! Nowość wydawnictwa Edukacyjny Egmont


Nauka poprzez zabawę! Edukacyjny Egmont proponuje dzieciom nowy cykl Akademia Mądrego Dziecka, która bawi, uczy i wspomaga wszechstronny rozwój dziecka. Seria to program różnych formatów książek do kreatywnej nauki i zabawy w skład której wchodzą m.in. książeczki do kolorowania, naklejania, rysowania i ścierania, czy sprawdzania zdobytej wiedzy. Akademia Mądrego Dziecka skierowana jest już do dwulatków.

– Kolejne serie książeczek dla dzieci w Akademia Mądrego Dziecka to wspaniały sposób na ćwiczenie sprawności manualnych, rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej, zdobywanie podstaw matematycznego myślenia, inspiracja do zadawania pytań i rozmawiania, radość doświadczania własnego sprawstwa od pozostawiania prostego śladu na kartce po radość tworzenia! – mówi Anna Boboryk, pedagog, psycholog, redaktor i autor książek oraz podręczników dla dzieci, która opracowała merytorycznie cykl Akademia Mądrego Dziecka.

Książki z serii to frajda dla najmłodszych, a zarazem wsparcie w zdobywaniu niezbędnych kompetencji z zakresu tzw. gotowości szkolnej. Proste, wyraźne czarne linie konturowe pozwolą wybić rysunek na tle zamalowanym zamaszystymi ruchami przez dziecko. Mniejsze i większe formaty papieru, różnorodność linii konturowych: czarne ciągłe i przerywane szare, różnej szerokości ciągłe i przerywane, pełne i niedokończone pozwalają puścić wodze plastycznych fantazji. A do tego naklejki wielokrotnego użycia i wielokrotna radość naklejania.

Kolejne książeczki to kolejne niespodzianki. Poszukiwanie, zgadywanie, porządkowanie, naprawianie zabawnych błędów, uszczęśliwianie i pocieszanie bohaterów. Ilustracjom towarzyszą proste wyrazy, zdania i cyfry, wielokrotnie powtarzane, oraz zabawne rymowanki. Zabawne i dynamiczne ilustracje dostosowane do wieku dziecka zachęcają do rozmów. Proste obrazki przemawiające do wyobraźni małego dziecka prowokują je do zadawania wielu pytań. Historyjki snute przy tej okazji stają się pretekstem do konwersacji o świecie, o uczuciach, których dziecko już doświadcza, nie rozumie i chce poznawać.

Akademia Mądrego Dziecka niejako przy okazji rysowania, naklejania, czytania i dobrej zabawy uczy dzieci tego, co najważniejsze – radości życia, radości bycia człowiekiem, radości bycia na świecie z innymi! Bo przecież, jak powiedział Robert Fulghum,  wszystkiego, co naprawdę trzeba wiedzieć, uczymy się w przedszkolu.

Wstąp do Akademii Mądrego Dziecka i… baw się razem z nami! 

W serii Akademia Mądrego Dziecka ukazały się:

  • Poznaję świat:
    • Co można robić razem?
    • Duże-małe
    • Bawię się
    • Kolory
    • A co to?
    • Co robię?
    • Wiosna
    • Lato
    • Jesień
    • Zima

    SCAMDST01_250 SCAMDST03_druk SCAMDST02_250

Wkrótce w serii Akademia Mądrego Dziecka ukażą się jeszcze:

  • Rysuję sobie
    • Zwierzęta
    • Pojazdy
  • Koloruję i wiem
    • W domu
    • Owoce i warzywa
    • Jedzenie
    • Zwierzęta
    • Zabawki
    • Ubrania
  • Maziajkowo
    • Dookoła świata
    • Przyroda
  • Zgaduję i naklejam (4 tytuły)
  • Rysuję i ścieram (6 tytułów)
  • Co już wiem?
    • Mój świat
    • Moje liczby
    • Moje litery

Edukacyjny Egmont

Książki dla dzieci i młodzieży oznaczone logotypem Edukacyjny EGMONT to wartościowe merytorycznie i doskonale pod względem graficznym pozycje, których ideą jest uczyć w formie odpowiedniej i atrakcyjnej dla wieku dziecka i – co za tym idzie – jego rozwoju. Misją Edukacyjnego EGMONTU jest wydawanie takich książek, które pomagają czytelnikom w rozwijaniu pasji, odpowiadaniu na pytania pojawiające się w dorastających głowach… By stawały się przyjaciółmi i przewodnikami dzieci, które je czytają. 

Poniższy tekst jest informacją prasową przesłana nam przez zaprzyjaźnione serwisy. Żadna z naszych redaktorek nie jest autorką poniższego tesktu i nie odpowiadamy za zamieszczone treści. Jednakże dokładamy wszelkich starań, aby przedstawione informacje były zgodne z polityką oraz tematyką naszego serwisu.

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

Dodaj komentarz

Informacje prasowe
  Subscribe  
Powiadom o

Mało? To może sprawdź kolejny tekst :)

Teatroblog: mój blog teatralny


Konkurs „Teatroblog: mój blog teatralny” skierowany do uczniów szkół podstawowych, gimnazjalnych  i ponadgimnazjalnych województwa zachodniopomorskiego.

Teatr Lalek „Pleciuga” zaprasza do wzięcia udziału w konkursie polegającym na prowadzeniu blogu poświęconego teatrowi, zjawiskom życia teatralnego oraz własnym przeżyciom i przemyśleniom dotyczącym teatru.
W konkursie może wziąć udział każdy uczeń szkoły podstawowej (klasy 4–6), gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej w województwie zachodniopomorskim.

Celami konkursu są:
– zachęcenie dzieci i młodzieży do aktywnego uczestniczenia w życiu teatralnym
– zachęcenie dzieci i młodzieży do wypracowania samodzielnego języka potrzebnego do mówienia o przeżyciach kulturalnych
– wykształcenie w dzieciach i młodzieży umiejętności oraz nawyku samodzielnych, opiniotwórczych działań związanych z teatrem
– połączenie tradycji kultury teatralnej z nowymi mediami
– umożliwienie dzieciom i młodzieży indywidualnego, intymnego przeżywania oraz osobistego wypowiadania się na temat teatru.

Konkurs rozpoczyna się 18 lutego 2013 roku i trwa do 20 października 2013 roku.
Regulamin konkursu dostępny jest w tutaj.

więcej informacji o konkursie na stronie:
www.teatroblog-pleciuga.blogspot.com

www.pleciuga.pl
www.facebook.com/Teatr.Lalek.Pleciuga
Teatr Lalek „Pleciuga”
tel. 91 44 55 123, 697 376 697

Poniższy tekst jest informacją prasową przesłana nam przez zaprzyjaźnione serwisy. Żadna z naszych redaktorek nie jest autorką poniższego tesktu i nie odpowiadamy za zamieszczone treści. Jednakże dokładamy wszelkich starań, aby przedstawione informacje były zgodne z polityką oraz tematyką naszego serwisu.

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

Dodaj komentarz

Informacje prasowe
  Subscribe  
Powiadom o

To co? Jeszcze jeden artykuł?

„Niebiesk piesek” nowe przedstawienie dla dzieci w Teatrze Lalek PLECIUGA


Jakże ciężko być jedynym na świecie Niebieskim Pieskiem – niebieskim od ogonka po pyszczek, z niebieskimi łapkami, niebieskim brzuszkiem i niebieską główką! Jakże ciężko być niebieskim, gdy wszystkie inne psy są brązowe, czarne, rude lub w łatki! Jakże ciężko być całym niebieskim, gdy ani mama, ani bracia, ani inne napotkane psy nie mają choćby jednej niebieskiej plamki!
Niebieski Piesek, odrzucany przez starszych braci i przeganiany przez gospodarza, wyrusza na poszukiwanie kogoś, kto polubi go mimo nietypowego koloru. Po wielu przygodach spotka Jeffa, rudowłosego marynarza, według którego niebieskie futerko Pieska to powód do dumy. Przyjaciele udają się wspólnie na morską wyprawę łodzią Weroniką. Będą jednak musieli się zmierzyć nie tylko z groźną Rybą Piłą, lecz i z przebiegłym Czarnym Kotem, który wcześniej już parokrotnie wyrządził Niebieskiemu Pieskowi krzywdę…
Sztuka Gyuli Urbana to poruszająca historia przyjaźni, poszukiwania swego miejsca w świecie i prawa do bycia innym. „Niebieski Piesek” opowiada o ważnych sprawach oraz podstawowych wartościach językiem jasnym i zrozumiałym dla dzieci. Na uwagę zasługuje też oryginalna, inspirowana twórczością Joana Miró scenografia, wykonana przez litewskie artystki.

I com ja temu winny,
że jestem całkiem inny
niż inne psy?
Czyż nie ma większej wady?
Czy nie ma na nią rady?
A przede wszystkim czy… Naprawdę nikt mnie nie pokocha za mój błękit,
za ten mój kolor bądź co bądź wyjątkowy?
I czy nikomu nie przyjdzie do głowy,
że taki piesek to jadłby mu z ręki? I że tak samo niebieskie jest morze?
I że niebieska jest woda w jeziorze?
I niebieski daleki las?

No więc dlaczego nie mogą i burki
tak się niebieścić jak woda i chmurki,
jak letnie noce, błękitne od gwiazd?
Niebieski Piesek

niebieski-piesek-pleciuga

premiera 1 marca 2013
godzina 18:00

spektakl dla widzów od 4 lat

Gyula Urban
Niebieski Piesek
na motywach książki spółki autorskiej Lewitt-Him „Blue Peter”

tłumaczenie – Barbara Benke i Zofia Szczygielska
reżyseria – Zbigniew Niecikowski
scenografia – Julia Skuratova i Gintare Vaivadaite
muzyka – Łukasz Górewicz i Jacek Wierzchowski
teksty piosenek – Joanna Kulmowa
choreografia – Agnieszka Dolecka

obsada:
Paulina Lenart – Niebieski Piesek
Maciej Sikorski – Jeff
Edyta Niewińska-Van der Moeren – Mama Piesków
Mariola Fajak-Słomińska – Piesek I, Buldog I, Ryba Piła
Grażyna Nieciecka-Puchalik – Czarny Kocur
Krzysztof Tarasiuk – Piesek II, Szofer, Policjant
Janusz Słomiński – Gospodarz, Buldog II, Starosta (Niebieskich Psów)

Narodziny
W dzieje „Niebieskiego Pieska”, podobnie jak w dzieje tytułowego bohatera sztuki, wpisany jest brak odgórnej przynależności – przynależności do jednego kraju, jednego języka, jednego twórcy. „Niebieski Piesek” to dzieło polskie, angielskie, węgierskie i czeskie; zwraca uwagę nie tylko swym międzynarodowym rodowodem, lecz także momentem historycznym, w którym się pojawia: powstaje bowiem wówczas, gdy Europa walczy z totalitarnym „nie” dla wszelkiej inności.
To właśnie w okresie drugiej wojny światowej narodził się „Niebieski Piesek”, opowieść o Innym, który szuka swego miejsca, bliskiej osoby oraz prawa do bycia takim, jakim jest. Anglojęzyczną książkę dla dzieci, zatytułowaną „Blue Peter”, napisali w 1943 roku Jan i Aniela Lewittowie, Jerzy Him zaś wykonał ilustracje. Kilkanaście lat później Gyula Urban przeniósł tę opowieść na scenę; napisana po czesku sztuka „Bledemodry Peter” stała się jego pracą dyplomową. W polskim przekładzie Barbary Benke i Zofii Szczygielskiej utwór nosił tytuł „Niebieski Pietrek”; dopiero podczas prac nad spektaklem imię „Pietrek” zostało zastąpione słowem „piesek”.

„Niebieski Piesek” w Polsce
Teatry w Polsce wystawiają „Niebieskiego Pieska” od wielu lat; sztuka Gyuli Urbana, prosta, jasna i ciepła, pozwala zapoznać młodszych i starszych widzów z trudnymi, ważnymi tematami: odmienności, odrzucenia, poszukiwania własnego miejsca, przyjaźni i tolerancji. Warto podkreślić, że spotkanie naszego rodzimego teatru z tym utworem rozpoczęło się właśnie w Szczecinie.
Polska prapremiera „Niebieskiego Pieska” odbyła się 13 czerwca 1965 roku w teatrze Lalek „Pleciuga” w Szczecinie. Wyreżyserował ją Włodzimierz Dobromilski; na jego prośbę Joanna Kulmowa dopisała piosenki, które nadały sztuce charakter spektaklu muzycznego. Scenografię przygotowała Irena Pikiel, muzykę Franciszek Wasikowski. W prapremierze tej wystąpili: Stanisława Sadowska, Zofia Ziembińska, Tomasz Brzeziński, Leszek Czyż i Juliusz Kornacki.
W Ogólnopolskim Konkursie na sztukę małoobsadową, który odbył się w Warszawie w czerwcu 1965 roku, „Niebieski Piesek” zdobył najwięcej nagród: I nagrodę aktorską (Tomasz Brzeziński), II nagrodę za reżyserię (Włodzimierz Dobromilski), II nagrodę za scenografię (Irena Pikiel) oraz wyróżnienie w dziale techniki scenicznej. Spektakl został też doceniony przez widzów: w „Kurierze Szczecińskim” polecano go jako pouczającą opowieść o ciągle aktualnym problemie tolerancji, a w radiowym plebiscycie na najpopularniejszą lalkę „Pleciugi”, przeprowadzonym pod koniec października 1965 roku przez Rozgłośnię Szczecińską Polskiego Radia, najwięcej głosów zdobyła właśnie lalka Niebieskiego Pieska.
Dwadzieścia osiem lat później, 17 kwietnia 1993 roku, drugą w „Pleciudze” premierę tej sztuki ponownie wyreżyserował Włodzimierz Dobromilski. Scenografię przygotowała Bogusława Zdep-Łukasiewiczowa, muzykę Jan Szyrocki, aranżacją i nagraniem zajął się Roman Zieliński. W postać Niebieskiego Pieska wcieliła się Barbara Niecikowska, w Czarnego Kocura – Hanna Mielcarek, w Marynarza Jeffa – Mirosław Kucharski; ponadto wystąpili: Maria Brusiło, Anna Oleksy i Andrzej Ulrich. W tej wersji usunięta została ostatnia scena, spotkanie na Wyspie Niebieskich Psów.
Obecna, trzecia już w Teatrze Lalek „Pleciuga” premiera „Niebieskiego Pieska”, w reżyserii Zbigniewa Niecikowskiego, jest wyjątkowym wydarzeniem. W roku 2013 Teatr Lalek „Pleciuga” obchodzi sześćdziesięciolecie działalności; to także dwudziesta rocznica śmierci poprzedniego dyrektora teatru, a zarazem dwukrotnego reżysera „Niebieskiego Pieska”, Włodzimierza Dobromilskiego.

W tym roku obchodzimy sześćdziesięciolecie działalności teatru lalek w Szczecinie, a zarazem jest to dwudziesta rocznica śmierci dyrektora Dobromilskiego. Gdy podczas planowania jubileuszowego roku zastanawiałem się, jakie przedstawienie mógłbym zrealizować, zdecydowałem się właśnie na „Niebieskiego Pieska”, dzięki któremu można jednocześnie przypomnieć postać poprzedniego dyrektora, wspaniałego reżysera, aktora i człowieka. Co więcej, „Niebieski Piesek” to klasyka – tekst może mniej popularny wśród widzów, za to znany w środowisku teatralnym. Bardzo dobry od strony literackiej, w polskiej wersji został wzbogacony o świetne piosenki, które Joanna Kulmowa napisała na prośbę Włodzimierza Dobromilskiego.

Zbigniew Niecikowski
reżyser przedstawienia

Poniższy tekst jest informacją prasową przesłana nam przez zaprzyjaźnione serwisy. Żadna z naszych redaktorek nie jest autorką poniższego tesktu i nie odpowiadamy za zamieszczone treści. Jednakże dokładamy wszelkich starań, aby przedstawione informacje były zgodne z polityką oraz tematyką naszego serwisu.

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

Dodaj komentarz

Informacje prasowe
  Subscribe  
Powiadom o

Sprawdź nasz kolejny artykuł

[Wpis konkursowy] MAMA trendy, radości i troski macierzyństwa


Wiele mam w Polsce zajmuje się prowadzeniem blogów i z roku na rok przybywa blogujących matek. Ideą konkursu jest  promowanie blogów pisanych przez mamy oraz uhonorowanie i nagrodzenie autorki najciekawszego wpisu.

Oto praca konkursowa jednej z mam blogerek.

Autorka: Mama Lena
Blog: MAMA trendy, radości i troski macierzyństwa

Jako mama

Moim zboczeniem zawodowym jest poszukiwanie definicji. Wiele z terminów, których uczyłam się na studiach polonistycznych to nazwy nazw już istniejących zabiegów, reguł i innych takich. Od ponad 10 miesięcy na mojej wokandzie jest oczywiście MACIERZYŃSTWO. Prądu pierwszych przemyśleń spisać nie zdążyłam, ale postaram się podzielić się z Wami swoją opinią na powyższy temat z mojej dzisiejszej perspektywy.

Nie do końca wiem, czy mam prawo do tego, bo w końcu czym jest moje doświadczenie, wobec życia mam, które mają dzieci zarówno starsze, jak i w większej ilości… Niemniej jednak moim pierwszym – jedynaczym – spostrzeżeniem jest porównanie macierzyństwa do bycia starszą siostrą! Tu przydałaby się opinia kobiety, która będąc już pełnoletnią, otrzymała wiadomość o nowym rodzeństwie a i obecnie sama jest matką….

Tak mi się wydaje, że dużo starsza siostra ma bardzo podobny zakres działań wobec rodzeństwa, co wobec własnego dziecka. oczywiście odpowiedzialność i konieczność w różnych zachowaniach jest inna. Siostra ma prawo odmówić, wyjść gdzieś, kiedy chce; matka nie ma takich możliwości.

Drugą cechą macierzyństwa (wedle mej mądrej głowy) jest ciągła nauka, która z czasem przekształca się jednak w przyjemność. Na początku to jest stres o niezrobienie krzywdy fizycznej. Trwający kilka tygodni nerw noworodkowy prowadzi do frustracji psychicznych w okresie, kiedy dzidziuś rozwija się intelektualnie i ruchowo. Kiedy jednak wchodzimy z nim w coraz to liczniejsze interakcje, nagle sięgamy światełka w tunelu. Zrozumienie swojej sytuacji nie wymaga już tak wielkiego wysiłku, coraz częściej staje się miłym zaskoczeniem… szukaniem ząbków w opuchniętych dziąsłach, radością z pierwszych kroczków…  To taka szkoła życia, nauka myślenia.

Jak się czuję w roli mamy? Jeśli się uda, to odpowiem na to pytanie, gdy Sonia skończy 18 lat ;)

Jeżeli spodobał Ci się ten wpis, zagłosuj na niego! Głosować możesz klikając “Lubię to” lub “Google +” pod wpisem.

Weź udział w konkursie
Przeczytaj pozostałe prace biorące udział w konkursie

Nasze recenzje Zobacz wszystkie »

1
Dodaj komentarz

Wpis Gościnny
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
aguska
Gość
aguska

link nie przekierowuje do bloga, bardzo mądry tekst:)

top-facebook top-instagram top-search top-menu go-to-top-arrow search-close